حالت نجاست خون: تفسیر و تقسیم بندی به قول علما

پاک نگه داشتن بدن، لباس و مکان در وقت نماز یک واجب است که در قرآن مجید تأکید شده است، یکی از آنها در سوره مُدَّثِّر آیه چهارم است. سوال عمومی این است که آیا خون شامل نجاسات میشود که میتواند نماز را باطل کند. بر اساس اجماع علما بزرگ از چهار مذهب (شافعی، مالکی، حنبلی، حنفی)، خون اساساً به حُکم نجس شمرده میشود، مطابق فرموده الله سبحانه و تعالی در سوره انعام آیه ۱۴۵ که خوردن خون جاری (مسفوح) را حرام کرده است. علما خون را برای دیدن حالت نجاست آن تقسیم بندی کرده‌اند. خون حیوان که جاری میشود (دم مسفوح)، خون خوک، سگ و مردار مُطْلَقاً نجس است، مگر باقی‌مانده در گوشتی که شسته و پخته شده باشد. خون حشرات کوچک مثل پشه پاک شمرده میشود. برای خون انسان، اکثر علما خون جاری را نجس می‌دانند، گرچه نظر دیگری هست که آن را پاک می‌گوید. همه علما بر پاک بودن خون شهدا متفق‌اند. خون حیض و نفاس مُطْلَقاً نجس است، با راهنمایی خاص برای پاک کردن لباسی که به آن آلوده شده. در عمل، مفهوم مَعْفُو (بخشیده شده) برای نجاست خونی که اجتناب از آن دشوار است وجود دارد. به قول شیخ بن باز، خون نجس در مقدار کم (حدود اندازه ناخن) بخشیده میشود. خون از زخم، دانه یا بیماری پوست نیز به شرط آن بخشیده میشود که: خروج آن عمدی نباشد، از ناحیه زخم سرازیر نشود و با مایع/چیز دیگری مخلوط نگردیده باشد. اگر شرایط برآورده شود، نماز باطل نیست. https://mozaik.inilah.com/dakwah/apakah-darah-najis-dalam-islam