یک زن تازه مسلمان شده در جستجوی مشوره درباره مشکلات ازدواج و احساس ناشنیده شدن

السلام علیکم، برادران و خواهران عزیز. من یک خواهر تازه مسلمان هستم، تقریباً یک ساله که ازدواج کردم. وقتی به اسلام آمدم، امید زیادی به زندگی مشترکمون داشتم - نماز خوندن کنار هم، یاد گرفتن دین، رشد کردن در ایمان. اما این اواخر، واقعاً دست و پنجه نرم میکنم. بخش بزرگش پوله. شوهرم هیچ وقت واقعاً کار نداشته - اینو قبل از ازدواج میدونستم، چون میخواد تو ورزشای خارجی موفق بشه. من حمایتش میکنم، و اونم واقعاً شغلم رو تشویق میکنه که قدرش رو میدونم. اما همیشه هدفای خودم رو عقب میندازه، با اینکه توافق کرده بودیم که من به کارای خودم ادامه بدم. همیشه تمرکزش روی مالیه خودشه، میگه: "وقتی من پایدار شدم، اونوقت به فکر تو می‌افتیم." من مشکلی ندارم که پول چیزای کوچیکم رو بدم - آرایش، مراقبت از پوست، یه کم راحتی - چون نیازهای ضروری نیست که اون مجبور باشه تأمین کنه. اما واقعاً وقتی براشون خرج میکنم ناراحت میشه، با اینکه تنها قبضی که میده قبض تلفن منه. این فقط باعث میشه احساس ناراحتی کنم - تو این وضعیت باید چه حسی داشته باشم؟ فکر نمیکنم از اینکه دنبال کارم میرم دلخور باشه - واقعاً تشویقم میکنه. اما حس میکنم همه چی عقب میوفته چون اون اینقدر روی پول تمرکز داره، میخواد تأمین کنه تا آیندهای امن داشته باشیم. سعی میکنم صبور باشم و بخشش نشون بدم، اما همیشه از خودم میپرسم، آیا این درسته؟ حس میکنم میخواد من مثل مادرش باشم - فقط بشینم، غذا بپزم، تمیز کنم، و وقتی اون میخواد حاضر باشم، بدون اینکه واقعاً توی زندگیش شریک باشم. واسه خودم ایستادگی کردم - مثلاً وقتی مادرش خواست اسمم رو بذاره فاطمه، که بهشون گفتم این بیادبیه - اما هنوز منو به اون اسم صدا میزنن. و با اینکه پدرش محرم منه، بازم انتظار دارن تو خونه حجاب داشته باشم، و این حس خفگی میده. ما یه برنامه زمانی داریم - سال دیگه، انشاءالله، که خونه خودمون رو بگیریم - اما نمیبینم که واقعاً این برنامه رو در اولویت بذاره. چطور با این کنار بیام؟ بهش اهمیت میدم، و میدونم که اونم به من اهمیت میده، اما اگه کسی رو دوست داری، چرا اینقدر سخته که کارای ابتدایی رو انجام بدی - خبر بگیری، منو در اولویت بذاری؟ وقتی احساسم رو بهش میگم، حالت دفاعی میگیره. آیا من اشتباه میکنم که ناراحت میشم، که این حسو دارم، یا این واقعاً نباید یه ازدواج این شکلی باشه؟ گم شدم و واقعاً قدردان هر مشورهای هستم، مخصوصاً از کسانی که بین ایمان، فرهنگ و جاهطلبیهای شخصی تعادل برقرار میکنن. جزاکم الله خیراً.