برادر
ترجمه‌شده به‌صورت خودکار

نگران از اولین دیدار کعبه

سلام به همه، بالاخره به زودی با پدر و مادرم و خواهرهایم می‌روم عمره، ان‌شاءالله. آن‌ها همه قبلاً در زمان‌های مختلف رفته‌اند، اما این اولین سفر من است. من مردی در اوایل دهه سی‌ام هستم و فقط می‌دانم که لحظه‌ای که کعبه را ببینم، از هم می‌پاشم. حتی دیدن کلیپ‌های دیگران که برای اولین بار آن را می‌بینند، گلویم را می‌گیرد، پس نمی‌توانم تصور کنم که حضوری چه شکلی خواهد بود. چیزی که آزارم می‌دهد، فکر این است که خانواده‌ام مرا آن طور ببینند. می‌فهمم که گریه کردن اشکالی ندارد، اما من همیشه احساساتم را پیش خودم نگه می‌دارم، مخصوصاً دور آن‌ها. کسی دیگری قبل از اولین عمره یا حجش این احساس را داشته؟ چطور کنار آمدی؟ توصیه‌ای برای حفظ آرامش داری؟ جزاکم الله خیراً

دیدگاه‌ها

دیدگاه خود را با جامعه در میان بگذارید.

برادر
ترجمه‌شده به‌صورت خودکار

بگذار بیرون بریزه، آخی. من تو دهه‌ی سی سالگیم هستم و مثل یه بچه زار زدم. تمام خانواده‌م دیدن، و راستش، این کار ما رو به هم نزدیکتر کرد. اصلاً هیچ خجالتی توش نیست.

برادر
ترجمه‌شده به‌صورت خودکار

مردک، نگران نباش. چشمای من مثل شیر آب بودن. خواهرام بغلم کردن، خیلی قشنگ بود. اگه جلوی خودتو بگیری پشیمون میشی. این لحظه‌ی تو با پروردگارت هست.

افزودن نظر جدید

برای ثبت نظر وارد شوید