حروف اخفا: فهرست ۱۵ حرف و روش تلفظ آن در علم تجوید
اخفا یکی از قواعد تلفظ در تجوید است که وقتی نون ساکن یا تنوین با یکی از ۱۵ حرف خاص برخورد میکند، به صورت مخفی بین واضح و غنه خوانده میشود. پانزده حرف اخفای حقیقی عبارت اند از: کاف (ك)، قاف (ق)، فا (ف)، ظا (ظ)، طا (ط)، ضاد (ض)، صاد (ص)، شین (ش)، سین (س)، زا (ز)، ذال (ذ)، دال (د)، جیم (ج)، ثا (ث)، و تا (ت).
اخفای حقیقی بر اساس مخرج به سه درجه تقسیم میشود: اخفای کبری (وقتی با تا، دال، طا برخورد کند)، اخفای وُسطیٰ (وقتی با ۱۰ حرف مثل ثا، جیم، ذال و غیره برخورد کند)، و اخفای صُغریٰ (وقتی با قاف و کاف برخورد کند). علاوه بر این، اخفای شفوی وجود دارد که وقتی میم ساکن با حرف با (ب) برخورد میکند رخ میدهد.
به طور کلی، اخفا با غنه کردن صدا به مدت ۲-۳ حرکت و مخفی کردن تلفظ در حالی که مخرج حرف بعدی رعایت میشود، خوانده میشود. مثلاً در سوره الفلق آیه ۲: مِن شَرِّ مَا خَلَقَ، و در سوره العلق آیه ۱۴: أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ اللَّهَ يَرَىٰ.
https://mozaik.inilah.com/ibad