همین الان فهمیدم که دوستی نزدیک با غیرمسلمان ها شاید تو دینم اجازه نداشته باشه

السلام علیکم، همه. همین تازه یه چیزی رو فهمیدم که واقعاً تکانم داد-ظاهراً تو مذهب من، داشتن بهترین دوست که مسلمان نباشه جایز نیست، از اون نوع دوستی که رازهای دلت رو بهش میگی، همدیگه رو عمیقاً دوست دارین، برای نصیحت به هم تکیه می‌کنین و یه پیوند واقعاً محکم دارین. راستش، الان خیلی احساس ناراحتی می‌کنم، نه به خاطر خود حکم، بلکه چون نمی‌دونم بعدش چیکار کنم. تقریباً همه دوستام غیرمسلمان هستن و من اونا رو نزدیکترین همراهانم می‌دونستم. همه چی رو درباره من می‌دونن و منم همه چی رو درباره اونا می‌دونم… می‌ترسم اگه از این دوستی نزدیک عقب بکشم، کاملاً از دستشون بدم. همچنین مطمئن نیستم که چه نوع تعاملی از حد میگذره-مثلاً، چقدر نزدیکی زیادی نزدیکه؟ یه دوست مسیحی دارم که ۱۰ ساله می‌شناسمش؛ اون واقعاً برام مثل یه خواهر میمونه، البته به معنای واقعی نه، اما پیوندمون اینقدر قوی بود. الان گیر کردم-چیکار باید بکنم؟ نمی‌خوام خدا رو ناراحت کنم، اما از اون طرف هم می‌ترسم چون احساس تنهایی می‌کنم. قبلاً اینو نمی‌دونستم و می‌ترسم کسایی رو که برام مهم هستن از دست بدم. یه نصیحتی دارین؟