برای هرکس که با افکار تاریک دست و پنجه نرم میکند: شما تنها نیستید و رحمت الله وسیع است

السلام علیکم همه. من دارم این پیام رو میفرستم چون از یه دوره خیلی سختی میگذرم و نمیدونم به غیر از اینجا باید کجا برم. خیلی وقت پیش نبود که در چنان جایگاه ناامیدی عمیقی بودم که بر اساس افکاری که حالا عمیقاً پشیمونم، اقدام کردم و به طریقی جدی به خودم آسیب زدم. به لطف الله (سبحانه و تعالی)، امروز هنوز اینجا هستم. از همون لحظه به بعد، نمیتونم این احساس طاقت فرسای گناه و ترس رو از خودم دور کنم. میترسم که چون اون نیت رو در دلم داشتم، برای همیشه رحمت الله رو از دست دادم و خودم رو محکوم کردم. دیگه احساس آرامش نمیکنم؛ انگار یه سایهٔ مداوم روی منه. فقط میخواهم الله رو به درستی عبادت کنم و دوباره احساس نزدیکی به او داشته باشم، اما احساس میکنم خیلی دور، ناامید و ترسیدهام که فکر میکنم دیگه برای بخشیده شدن خیلی دیر شده. سوال من برای کسانیه که در یه جایگاه تاریک مشابه بودن، جایی که احساس میکردین به نقطه بی بازگشت رسیدین. چطور راه برگشتتون رو پیدا کردین؟ چطور شروع به بازسازی ایمان و اعتمادتون به رحمت بیپایان الله کردین؟ من خیلی گم شدهام و هر نصیحت از دل برایم دنیایی ارزش داره.