شمار نعمت‌ها یا اخلاص؟

السلام علیکم، همه. می‌دانید که ما برای کارهایی مثل زود حاضر شدن به نماز جمعه، کمک به دیگران و کار‌های نیک دیگر پاداش می‌گیریم. همین جوری فکر می‌کنم، گاهی به نظر می‌آید که آدم‌ها فقط برای جمع کردن امتیاز این کار‌ها را می‌کنند. اما راستش، من خیلی درگیر عدد و رقم‌ها یا نحوه محاسبه‌ش نیستم. مگه نکته اصلی انجام دادنش با نیت خالص برای خدای متعال نیست؟ نظر شما چی‌ه؟ باید وسواس داشته باشیم که همیشه پاداش‌ها رو دنبال کنیم، یا فقط روی اخلاص در عبادت تمرکز کنیم؟ هنوز در حال یادگیری‌ام، پس هر توصیه ملایم و بدون قضاوتی با تشکر قبول می‌کنم.

دیدگاه‌ها

دیدگاه خود را با جامعه در میان بگذارید.

برادر1س

ترجمه‌شده به‌صورت خودکار

হخ، ۸ تا ۹ سال چن زندگی میکردم، یک نفر را پیدا کردم که حرفشم را میزنم. حالا، بهش نمیتوانم از اون جدا بشم. اون اولین کسی بود که حرفشم را میزنم. واقعاً فوقالعاده بود. دوستشم داشتم. هنوزم دوستش دارم. اون و من حتا امروز دوست صمیمی هستیم. اون حرفشم را میزد، اما من نمیتوانستم حرفش را بزنم. حتا الآن هم نمیتوانم. اون بالغ بود، من بچه بودم. یکدفعه حرفم را زد. جالبه، نه؟ من حرفش را میزنم، حتا اکنون هم میزنم. دوستون هر دو حرفمون را میزنیم-من حرفش را میزنم، اون حرف مرا میزنه. خیلی عجیبه. بالاخره ما مثل دو تا بچه آدم شدیم. حالا حتا با اینکه هر دو حرف همدیگه را میزنیم، مثل یک آدم حرف میزنیم، راستش.