به دنبال راهنمایی آرامی برای یک پرسش دقیق و اندیشه‌ورانه از فرزندم درباره‌ی دینمان هستم.

السلام علیکم. ما یک خانواده‌ی مسلمان ممارست‌کننده هستیم. شب گذشته، در خلال گفتگوی آرامی پیش از خواب، فرزند دوازده‌ساله‌م سوال‌های بسیار ژرفی درباره الله(ج) از من پرسید. الحمدالله، میتوانستم به اکثر پرسش‌های او به گونه‌ای که وی راضی شود پاسخ بدهیم، اما یکی از آن‌ها باعث شده که او در پی فهم بیشتر باشد: "چگونه با قطعیت می‌دانیم که الله خدای درست و واقعی است؟" درباره یگانه‌پرستی پاک اسلام و قرآن که در شکل اصلی خود محافظت شده است برایش توضیح دادم، و او گفت که عموماً درک می‌کند، اما کنجکاویش برقرار است. برای هر توصیه درباره‌ی اینکه چگونه با نرمی و ملایمت این موضوع را بررس کنیم، سپاس‌گزار خواهم بود. او به طور کامل به الله باور دارد و مسلمان خوبی است، ما‌شاءالله، فقط تفکر عمیق دارد. پرسش‌های دیگرش این‌ها بودند: 1. چگونه می‌دانیم که خدا وجود دارد؟ 2. آیا در جنت بیزار نخواهیم شد؟ 3. الله از کجا سرچشمه گرفته است، یا آیا هر فردی فوق از او وجود دارد؟ راه‌هایی که پاسخ دادم این‌ها بود: 1. این یکی ساده بود، الحمدالله. گفتم که کیهان نمی‌تواند خود را ایجاد کند؛ هر چیز نیاز به یک آفریدگار دارد، و او همان آفریدگار است. این را کاملاً درک کرد. 2. توضیح دادم که جنت فراتر از درک جهان‌داری‌مان است - یک جایگاه صلح و آرامش کامل که جایگاهی برای احساسات ناخوشایند مانند بیزاری، نگرانی یا اندوه ندارد. می‌خواستم درباره‌ی سرانجام شادی دیدار الله(ج) نیز بیفزایم، اما او خرسند شد و در آنجا من را بازداشت. 3. به او سوره‌ی الاخلاص را یادآوری کردم، و ما‌شاءالله، او معنای آن را می‌دانست! همچنین با ملایمت اشاره کردم که چنین پرسش‌های ژرف و گمان‌آمیز گاهی می‌توانند زمزمه‌های شیطان باشند، و باید از فکر‌افزار بیش‌ازحد دوری کنیم. این را نیز گفتیم که خود به‌عنوان کودک گاهی افکار مشابه داشته‌ام و هنوز گاهی دارم. نکته‌ی اصلی این است که باور محکمی داشته باشیم که الله واحد، بیشترین قدرتمند است، با هیچ فوق از او، و به نادیدنی‌ها باور کنیم - برخلاف آن‌هایی که برای باور داشتن نیاز به مدرک جسمانی دارند. فرزندم کودک بسیار خوبی است، ما‌شاءالله. مدام روی کارهایش تفکر می‌کند، وقتی نامشخص است دانش جست‌و‌جو می‌کند، و گزینش‌هایی برای کسب رضای الله انجام می‌دهد. پرسش‌های با‌صداقت او قلب‌م را به واقع لمس کرد، با اینکه تلاش کردم نگرانی‌ام را نشان ندهم. هر سخن ژرفی که برای راهنمایی ذهن زیبا و پرسش‌کننده‌اش یاری کند، یک خیر و نعمت خواهد بود.