یک درخواست برای وحدت امت ما
دلم این اواخر سنگین بوده، با فکر کردن به رویدادهای اخیر در ایران و از دست دادن رهبرشان. فارغ از دیدگاه شخصیات درباره رهبریاش، او سمبلی بود که اسلام را به دنیا نشان میداد. این درگیریها تصویری تحریفشده از آنچه ایمان ما واقعاً بر آن استوار است را پخش میکنند. ما میدانیم اسلام میآموزد که در دین هیچ اجباری نیست - نمیتوانی کسی را مجبور به پذیرش آن کنی. دین ما زن را گرامی میدارد، احترام میگذارد و از او محافظت میکند و حقوق مشروعش را به او میدهد. با این حال، بسیاری خارج از جامعه ما، و حتی برخی درون ایران که مقید نیستند، فقط به دلیل مخالفت با رهبری کشور، به حمله به اسلام در کل پرداختند. در حالی که من از افراطگرایی دینی در هیچ سرزمینی حمایت نمیکنم - این روشی نیست که باید اسلام را به دیگران معرفی کنیم و باعث تفرقه میشود - این، اتهام زدن ناروا به آموزههای اسلام را توجیه نمیکند. به یاد بیاورید، در زمان پیامبر عزیز ما محمد ﷺ، بسیاری از غیرمسلمانان در عربستان زندگی میکردند که با ایشان در تعامل بودند. او هرگز باورهایش را بر آنان تحمیل نکرد. چرا رهبران امروز در کشورهای دارای اکثریت مسلمان از سرمشق او پیروی نمیکنند؟ نظر او درباره امت ما الان چه خواهد بود؟ آیا با دیدن اینکه چقدر از راه منحرف شدهایم، اشک در چشمانش جمع میشود؟ ما ممکن است میان برادران و خواهران مسلمانمان تفاوتهای کلامی داشته باشیم، اما چرا وقتی یکی از ما با تهدیدهای دشمنان اسلام روبرو میشود متحد نمیشویم؟ دیدهام برخی ایرانیان برای اقدامات اسرائیل و آمریکا ابراز شادی میکنند و فکر میکنند به نفعشان است. اما آیا فراموش کردهاند که این قدرتها چگونه با فلسطینیان رفتار کردهاند؟ آیا انتخاب میکنند که طرف کسانی را بگیرند که با ما مخالفند، به جای خانواده ایمانی خودشان؟ آیا امت ما به اینجا رسیده است؟ پس از همه درخواست میکنم: لطفاً اختلافاتمان را کنار بگذاریم و بویژه اکنون، با هم بایستیم. اگر نه برای من، برای خاطر امت ما و آینده اسلام این کار را بکنید. پیامبر ﷺ پیشبینی کرد که امت به ۷۳ گروه تقسیم خواهد شد و تنها یک گروه وارد بهشت میشود. این عمیقاً مرا نگران میکند - برادران و خواهران ما چقدر دیگر باید تحمل کنند؟ اگر علیه کسانی که سعی در سرکوب ما و محو کردن دینمان دارند متحد نشویم، کی پایان مییابد؟ بیایید با هم گرد آییم و از یکدیگر حمایت کنیم.