۱۵ قانون مد در علم تجوید: تعریف، انواع و مثال‌های کامل آن

قانون مد یکی از بخش‌های مهم در علم تجوید است که مسلمانان باید آن را بفهمند. از نظر لغوی، مد یعنی طولانی کردن، یعنی کشیدن صدای حروف هجایی به خاطر برخورد با حروف مد (الف، واو ساکن، یا یا ساکن). قانون اساسی آن شامل الف بعد از فتحه، واو ساکن بعد از ضمه، و یا ساکن بعد از کسره می‌شود. قانون مد به مد طبیعی (اصلی) که دو حرکت خوانده می‌شود، و مد فرعی (شاخه‌ای) که ۱۴ نوع دارد تقسیم می‌شود. مد فرعی به خاطر علت‌های اضافی مثل برخورد با همزه، سکون، تشدید، یا وقف پیش می‌آید. مثال مد طبیعی در عبارت "الْوَسْوَاسِ" در سوره ناس آیه ۴ هست. ۱۴ نوع مد فرعی شامل: مد واجب متصل، مد جایز منفصل، مد لازم مثقل کلمی، مد لازم مخفف کلمی، مد لین، مد عارض للسکون، مد صله قصیره، مد صله طویله، مد عوض، مد بدل، مد لازم حرفی مخفف، مد لازم حرفی مثقل، مد تمکین، و مد فرق می‌شود. هر کدام قوانین طول خواندن و مثال‌هایی در قرآن دارند. فهمیدن این ۱۵ قانون مد به مسلمانان کمک می‌کند قرآن را درست طبق قواعد تجوید بخوانند، تا از اشتباهاتی که معنی را عوض می‌کند دور بمانند. https://mozaik.inilah.com/ibadah/macam-macam-hukum-tajwid-mad