یک نگاه جالب به جزئیات شگفتانگیز در واژهگزاری قرآن
سلام همه، بعضی وقتها این واقعیت برایم روشن میشود که قرآن چقدر عمیق و دقیق است-هر کلمه حس میکنی در جای درستش قرار گرفته. پس میخواستم یک مثال کوتاه که این را نشان میدهد به اشتراک بگذارم (و خیلیهای دیگر هم وجود دارند). قرآن درباره کسانی که در راه خدا شهید میشوند میگوید: **"و درباره کسانی که در راه خدا کشته میشوند نگویید: ‘آنها مردهاند.’ بلکه آنان زندهاند..." - قرآن ۲:۱۵۴** پس شهیدان در نزد خدا زندهاند، نه اینکه به عنوان مرده یاد شوند. و قرآن کاملاً به این قاعده پایبند است. یحیی (حضرت یحیی) علیهالسلام را در نظر بگیرید که کشته شد: **"و سلام بر او روزی که به دنیا آمد و روزی که میمیرد و روزی که زنده برانگیخته میشود." - قرآن ۱۹:۱۵** دیدید؟ میگوید *"میمیرد"* به زمان آینده-دربارهاش صحبت میکند انگار که هنوز زنده است. همین در آیه دیگری: **"و زکریا و یحیی و عیسی و الیاس-همگی از صالحان بودند." - قرآن ۶:۸۵** باز هم زمان حال، نه اینکه گویی آنان وفات کردهاند. حالا ببینید چگونه درباره سایر پیامبران صحبت میکند: برای لوط علیهالسلام: **"و او را در رحمت خود داخل کردیم. بیگمان او از صالحان بود." - قرآن ۲۱:۷۵** (زمان گذشته) برای نوح علیهالسلام: **"بیگمان او بندهای سپاسگزار بود." - قرآن ۱۷:۳** (زمان گذشته) دیگر اشارهها: - سلیمان علیهالسلام (۳۴:۱۴): "هنگامی که مرگ را بر او مقرر داشتیم..." - یعقوب علیهالسلام (۲:۱۳۳): "هنگامی که مرگ به یعقوب نزدیک شد..." - یوسف علیهالسلام (۴۰:۳۴): "تا زمانی که مرگش فرا رسید..." همگی به زمان گذشته. وقتی بهش فکر میکنی واقعاً شگفتانگیزه. قرآن در طول ۲۳ سال به صورت شفاهی نازل شد، با این حال این الگوها کاملاً سازگار باقی میمانند. به هر حال، فکر کردم این را منتقل کنم-سبحانالله، در هر کلمهای اینقدر حکمت وجود دارد.