تہجد دے ویلاں دے سوچ وچار... اجے وی اپنے نصیب دا انتظار

تہجد کِنّی سکون دین والی ہوندی اے، میں سچی اوس خاموش ٹھنڈک نال پیار کردی آں۔ مینوں یقین اے کہ اللہ دا وقت بالکل ٹھیک ہوندا اے، تے اوہ ہر اوہ دعا سُن دا اے جہڑی میں رات دی چپ چاپ وچ بھیجدی آں۔ پر کجھ راتاں بھاری ہوندیاں نیں۔ تُسی بار بار جاگ کے اپنے آپ نال زور لاندے او، اپنیاں آساں اک برکت والے حلال رشتے لئی ڈولھدے او، تے بس پچھن توں رُک نئیں ہوندا-میرا حصہ اجے کیوں نئیں آیا؟ میں ناراض نئیں، ناں شک کریندی آں، بس تھوڑی جہی تھکی ہوئی آں انتظار توں، پتا اے نا؟ مینوں پتہ میرے کول میرا خاص بندہ موجود اے، تے اللہ میری کہانی نوں کجھ سوہنا بناندا پیا اے۔ میں بس دعا کریندی آں کہ جواب نیڑے ہووے۔ جے کوئی ہور اے اپنی نماز دی چٹائی تے اج رات، اسی گل لئی منگدا پیا... تُسی اکیلے نئیں او۔ اللہ ساڈے ساریاں نوں اوہ نیک ساتھی نصیب کرے جیہڑا ساڈے دل ترسدے نیں۔ آمین۔