میں رمضان 'چ سُتیاں فرشتہ موت نوں ویکھیا تے اوس سچ مچ مینوں بدل دتا

بسم اللہ۔ پہلاں ایہہ آکھاں، اللہ گواہ ہووے ایہہ ہر لفظ سچ اے۔ میں عام طور تے نجی کہانیاں نئیں سانجھیاں کردی، پر ایہہ ورھیاں توں میرے دل تے بوجھ بنی ہوئی سی، تے میں سمجھدی آں ایہہ دسنا ضروری اے۔ تے، تھوڑی جئی پچھوکڑ۔ میں 14 یا 15 ورھیاں دی ساں۔ میرا ٹبر ملائیشیا توں حالے آیا سی، جتھے اسی 14 ورھے رہے ساں-تقریباً میری ساری زندگی-کیوں جے کووِڈ دوران، سرکار پردیسیاں نوں جان لئی آکھیا۔ سانوں لہور 'چ نویں سِروں شروع کرنا پیا، بس میں، میری ماں، تے میرے بھین بھرا، جد کہ ابو پچھے رہ گئے کم ختم کرن۔ اوہ تقریباً اک ورھے بعد ساڈے نال آ رلے۔ جدوں رمضان آیا، ابو آخرکار آ گئے-پر اوہناں نوں کووِڈ سی۔ تے ہلکا نئیں۔ اوہ سخت قسم دا سی، ڈراؤنا جیہڑا اینیاں جاناں لے رہیا سی۔ اوہناں دا ذائقہ مُک گیا، تے مشکل نال تریا جا سکدے سن یا گل کر سکدے سن، بالکل تھکیڑے ہوئے۔ سانوں اوہناں نوں اک وکھرے کمرے 'چ وکھرا کرنا پیا ساڈے کزن دی صلاح تے (جیہڑا ڈاکٹر اے)۔ اندر جان لئی داستانے تے ماسک پاندے ساں۔ گوانڈھیاں توں آکسیجن سِلنڈر وی لئے۔ میری ماں لگاتار روندی سا، تے اسی سارے ڈرے ہوئے ساں، سچ مچ ڈر ساں اوہناں نوں نا گوا بیٹھے۔ ایس سارے تناء پاروں، میری ماں سانوں روزے نہ رکھن دا آکھیا۔ اوہ سحری تے افطاری تیار کرن لئی اینی دبی ہوئی سی، تے بھاویں اسی ضدی جوان ساں، پر سانوں نظر آ گیا اوہ وڑی پئی سی۔ تے تقریباً اک ہفتہ اسی روزے نہ رکھے۔ سچ آکھاں، اوس وقت، مینوں اینا زیادہ خیال نہ آیا۔ میں چھڈن توں خوش نئیں ساں، پر بغیر کسے جائز وجہ توں روزے چھڈن دی سنگینی پوری طرح نئیں سمجھدی ساں۔ سمجھ نہ آئی ایہدا مطلب جدوں تیک کجھ ہویا۔ خواب۔ میں اپنی قبر 'چ ساں۔ پر ایہہ تاریک یا بند نئیں سی جیویں سوچو گی-ایہہ کھلی سی، تقریباً اک اساری تھاں ورگی، آلے دوالے پائِپاں نال۔ کھڑے ہون جیہی تھاں سی۔ میں پچھے ویکھیا۔ واللہی، میں ٹھیک طرح بیان وی نئیں کر سکدی۔ اوتھے اک صورت کھڑی سی۔ کسے دسیا نہ ایہہ کون اے، پر میری روح نے جان لیا۔ ایہہ فرشتہ موت سی۔ ہجے وی، ایس دی شکل بارے سوچاں، میری چھاتی 'چ کساء محسوس ہندا اے۔ ایہہ بے حد لما سی، ایس دا سر ذرا جیہا جھکیا اپنی اُچائی پاروں۔ وال پیراں تیک ڈھلکدے سن۔ ایس دا منہ لما تے رنگ بے حد پِھکا سی۔ ایس نے اک کُلھا کالا تھوب پاتا سی۔ میں رولا پان دی کوشش کیتی، پر کجھ نہ نکلیا-میری آواز رُکی گئی۔ فیر ایہہ رولا پانا شروع کیتا، تے میرے ناں نال بلایا۔ اوہ آواز میں بیان نئیں کر سکدی، تے نا ای کرنا چاہنی آں۔ میں کسے نوں وی اوہ تجربہ نا دینا چاہاں۔ میں ڈری بیدار ہوئی تے کافی چِر ٹھیک طرح سُت نہ سکی۔ ایس خواب بارے کسے نوں نہ دسیا۔ پر باقی رمضان 'چ میں ہر روزہ رکھیا۔ میں تراویح پڑھی، زکوٰۃ دتی، سب کجھ کیتا۔ تے ہولی ہولی، ابو بہتر ہون لگے۔ ہجے وی لمبی ریکوری سی، پر سب توں بھیڑا گزر گیا۔ فیر، آخری کچھ دناں 'چ، اک ہور خواب۔ ایس دا احساس بالکل وکھرا سی-جے پہلا ہنیرا سی، ایہہ خالص نُور سی۔ میں اپنی نانی نوں ویکھیا۔ اوہ اک عورت کول بہی سی، تے لوکاں دی لمبی قطار سی اودھے توں قرآن لین دی اڈیک 'چ۔ میری نانی ٹھیک اوہدے نال سی۔ فیر وی، کسے دسیا نہ ایس دا ناں، پر میں جان لیا۔ ایہہ خدیجہ بنت خویلد رضی اللہ عنہا سن-پہلی مسلمان، نبی ﷺ دی زوجہ۔ اوہ بے حد خوبصورت سن، پر اک معززانہ تے مضبوط انداز 'چ، اپنے آل دوالے اک پرسکون موجودگی نال۔ بس کچھ ہفتیاں پہلاں، میں اپنی قبر 'چ فرشتہ موت توں دھاڑاں سنیاں ساں۔ تے ہن، میں اپنی نانی نوں ویکھ رہی ساں سب توں عظیم عورتاں 'چوں اک دے نال بہی۔ اوہ دوویں خواباں دا فرق میرے اندر کجھ تروڑ کے کھولھ گیا۔ میں پہلا خواب کدے سانجھا نہ کیتا، پر ماں نوں دسیا میں اودی ماں نوں خدیجہ نال ویکھیا۔ اوہ خوشی نال چمک اٹھی تے فورن اپنے بھین بھراواں نوں بلایا۔ مینوں لگدا ایہہ ساڈی زندگی دے سب توں ڈراؤنے وقت 'چ اونوں بہت سکون دتا۔ میں ایہہ ایس لئی سانجھا کر رہی آں کیوں جے کدی کدی اسی اپنی عبادت نوں اختیاری سمجھ لینے آں، جیویں ایہنوں چھڈن دا کجھ اثر نہ پوے۔ اوہ دوویں خواباں مینوں دسیا ایہہ سب کجھ اثر پاندا اے۔ اللہ ساڈی حفاظت فرمائے، ساڈے پیاراں نوں سلامت رکھے، تے سانوں سب نوں چنگا خاتمہ نصیب کرے۔ آمین۔