اللہ توں معافی تے عافیت دی منگ

ابو بکر (رضی اللہ عنہ) اک واری ممبر تے کھڑے سن، اوہناں دیاں اکھاں وچ ہنجو سن، تے دسے کہ ساڈے پیارے نبی (صلی اللہ علیہ وسلم) وی ہجرت دے پہلے ورھے اوتھے کھلو کے روندے ہوئے فرمایا: اللہ توں معافی تے عافیت منگو، کیوں جے یقین ایمان دے بعد عافیت توں ودھ کے ہور کج نئیں دتا جاندا۔ [ترمذی] ابن عمر (رضی اللہ عنہ) روایت کردے نیں کہ رسول (صلی اللہ علیہ وسلم) نے فرمایا: اللہ نوں عافیت دی منگ توں ودھ کے ہور کج پسند نئیں اے۔ [ترمذی] انس بن مالک (رضی اللہ عنہ) توں روایت اے کہ نبی (صلی اللہ علیہ وسلم) نے فرمایا: جے تینوں دنیا تے آخرت دی عافیت مل جاوے تاں فیر توں سچ مچ کامیاب ہو گیا۔ [ترمذی] ابن قتیبہ نے وضاحت کیتی کہ عافیت دا مطلب اے دنیا دیاں سختیاں تے آخرت دیاں ہولناکیاں توں محفوظ رہنا۔ [غریب الحدیث] اک سادہ دُعا جیڑی بار بار دُہراؤ: اللّٰهُمَّ اِنِّی اَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِیَۃَ فِی الدُّنْیَا وَالْاٰخِرَۃِ ۔ رَبَّنَا آتِنَا فِی الدُّنْیَا حَسَنَۃً وَّفِی الْاٰخِرَۃِ حَسَنَۃً وَّقِنَا عَذَابَ النَّارِ ۔ (اے اللہ! میں تیتھوں معافی تے دنیا تے آخرت دی عافیت منگدا واں۔ اے ساڈے رب! سانوں دنیا چ بھلائی تے آخرت چ بھلائی دے، تے سانوں اگ دے عذاب توں بچا)