سچی عقیدت لبھن دا میرا سفر

سلام ساریاں نوں۔ میں 25 سالاں دی عورت ہاں، اک شیعہ گھر چ جمی پلی۔ نکی ہوندی توں اللہ نال بے حد پیار سی-اوہ میرے سب توں چنگے دوست وانگ سن، جیہناں نال میں ہر ویلے گلاں کردی ساں۔ بھاویں مینوں زیادہ علم نہیں سی، پر جے کوئی اسلام بارے برا بولدا، میں بڑی حفاظتی بن جاندی، حالانکہ میں پڑھیا ٹھیک توں نہیں سی۔ میں ہمیشاں سوچاں چ رہن والی ساں، چیزاں تے گہرائی نال غور کردی تے اپنیاں قدراں بناندی۔ مثال دے طور تے، مینوں ڈیٹنگ یا بوائے فرینڈز دی کوئی پرواہ نہیں سی؛ میں ہمیشاں اک شوہر دا سپنا دیکھدی ساں، الحمدللہ۔ اپنیاں مشکلاں سانجھیاں کرن توں پہلاں، مہربانی کر کے فرقےآں دی بحث توں بچو-میرے واسطے، اسيں سب مسلمان ہاں، بس سمجھ وکھری اے۔ تقریبن دو سال پہلاں، میں بہت ڈگی ہوئی سی۔ میں پورے مہینے بسترے تے رہی، فون تے، ایس دنیا چ کوئی دلچسپی نہیں سی، لگ بھگ ڈپریشن چ سی۔ فیر مینوں ڈرائونا سلیپ پیرالسس ہویا۔ میں ڈری جاگی تے فیر سون نہیں سکی۔ تے میں اٹھ کے فجر پڑھی، جد کئی ہفتے چھڈی ہوئی سی۔ ایس میرے دل نوں اینا سکون تے امن دتا، تے میں اچانک اسلام بارے تجسس چ پے گئی۔ ایہو میرے اصلی سفر دی شروعات سی۔ میں انگریزی چ قرآن پڑھیا نالے یوٹیوب تے عربی سنی۔ ایہ لاجواب لگیا-میرے سارے سوالاں دا جواب مل گیا، تے میری سوچ صاف ہو گئی۔ اک مہینے یا تن دے بعد، میں حجاب پہنن دا فیصلہ کیتا۔ میں پہلاں وی کوشش کیتی سی، پر گھر دے دبائو نے اتار دتا-میں فیر کمزور ساں۔ پر ایس واری، میرا ایمان اینا پکا سی کہ میں اپنے آپ نال وعدہ کیتا کہ ہر حال چ نہیں اتاراں گی۔ الحمدللہ، میں ہجے وی پہندی ہاں، تے بھاویں اوہ ہجے وی مینوں دبائو دیندے نیں، میں پکی آں۔ ہولی ہولی، میں وقت تے نمازاں پڑھن لگی، جیہدے چ فجر وی، اسلام بارے سکھیا، تے غیر محرم مرداں نال ہتھ ملان توں پرہیز کیتا (جد کہ مامے خیر سن، پر میرے گھر والیاں نوں پتا نہیں سی)۔ ہن سب توں وڈا چیلنج حلال چکن کھانا اے-میں بڑی چاہندی آں، پر نہیں جاندی کویں کر سکدی آں۔ میرا گھر مشکل ہو سکدا اے، سچی گل۔ اوہ مینوں چھیڑن چ مزا لیندے نے جد وی مینوں اپنے دین تے عمل کردی دیکھدے نیں۔ مثال لئی، جد میں کہندی آں کہ میں اک نیک مسلمان مرد نال ویاہ کرنا چاہندی آں جیہڑا اڳواہی کرے، حفاظت کرے، روٹی کمائے، تے اللہ دے حکماں تے چلے، خاص کر سود توں بچے، تے ساڈی بحث ہو جاندی اے۔ اوہ نہ صرف کر رہے نیں-اوہ مینوں سود نال کار لون لین نوں کہندے نیں! ایس توں مینوں سردرد ہو جاندا اے۔ اوہ مندے نیں کہ جد تک دل صاف اے، تسی جنّت چلے جائو گے، یا میرے پیو نے ایہہ تک کہیا کہ مکہ جھوٹھ تے شیطانی اے۔ میں ہسی تے کہیا مینوں پتا تہانوں ایہ کتھوں ملیا-احمدی دین امن تے روشنی توں۔ مینوں لگدا میں گھر وچ بالکل نہیں بیٹھدی۔ مینوں غصہ آ جاندا اے، بھاویں مینوں پتا نہیں آونا چاہیدا، تے صبر رکھن دا اکو راہ دور رہنا اے، اوہناں نال مہینے چ اک دو واری ملنا۔ میرے کزن پچھیا کہ میں کیوں نہیں آندی، تے میں بس مسکرا دتی۔ ہن مینوں کوئی دلچسپی نہیں-بس سوچدی آں کہ فیر میرا امن خراب کرن گے۔ میں کسے نوں اپنی بے عزتی نہیں کرن دتی سکدی؛ میرے اپنے اصول تے قدراں نیں، تے دوجیاں دی رائے مینوں نہیں بدل سکدی۔ میں عقیدے تے عمل چ ہن سنی سمجھ ول زیادہ مڑی آں، پر میں آپنے آپ نوں بس مسلمان مندی آں جیہڑی خلوص نال اللہ دی عبادت کردی اے۔ شیعہ عقیدے مینوں نہیں جمدے، سارے احترام دے نال۔ میں جذباتی بندی نہیں، تے بس اللہ توں مدد منگدی آں۔ پر میری اماں دی ٹبری مینوں لوکاں دیاں ویڈیوز کلدے نے جیہڑے حسین لئی اپنے آپ نوں ماردے نیں، تے کہندے نے شاید مینوں راہ دسن، انشاء اللہ۔ میں بس 'انشاء اللہ' لکھدی آں نال مسکراندے ایموجی دے، بحث توں بچدی ہوئی۔