حالیاہ دے شَرُورَت بارے سِکھنڑ اے ݙسین٘دا کِیوں شِرک سَبھ تُوں وِڈی غلطی اے

سُبْحَانَ اللہ، جوں جوں مَیں کجھ لوکاں دے ہولناک کم ݙیکھداں، اوں توں سمجھ پین٘داں کِیوں اللہ سُبحانُہٗ وَتَعَٰلٰی نے شِرک نوں سَبھ تُوں وڈا گُناہ بݨایا اے۔ جݙاں لوک اللہ دے نال شَرِیک ٹھہرین٘دے نیں، او شَرُورَت دے وڈے دروازے کُھل ݙیندے نیں-جیویں اوہ جو بے گُناہاں نوں دُکھ ݙیندے نیں تے سمجھدے نیں کہ انصاف توں بَچ نِکل سڳدے نیں۔ جے کوئی اللہ دے سِوا کِسے ہور دی عِبادَت کر سڳدا اے، تاں او کئی وی جُرم نوں جائز ٹھہرا سڳدا اے، حَتّٰی کہ ٻَالاں تے عُورتاں دے خلاف وی۔ ایہ اللہ دے اَناں بارے نیں، جیویں کجھ لوک کَہِن٘دے نیں؛ ایہ تاں تَوحِید دے نُور نوں پَچّھاݨنڑ بارے اے۔ اُس بُنیاد توں سَبھ کجھ آون٘دا اے: ایہ سَمَجھنڑ کہ لڑائی تے کاروبار وِچ کہڑے قانُون تَلی کَرنے تے نازُک لوکاں دا اِکرام تے حِفاظَت کِیویں کرنی اے۔ سَچ مَچّ، ایہ سَبھ کجھ تَقوٰی وَل واپس وَڑدا اے-اللہ دا خوف۔