اللہ دی رحمت دی کوئی حد نہیں

تہاڈے وچوں کجھ نوں شاید میرے مسئلے یاد ہون، باقیاں نوں نہیں، پر میں روندی رہندی سی تے اللہ دے حکم تے سوال چکیندی سی۔ استغفراللہ، میں کِنّی غلط سی۔ آخر چ، اوہنے مینوں اوہ سَبھ کجھ دِتا جیہڑا میں منگیا سی-ایہو جیہیاں چیزاں وی جیڑیاں ناممکن لگدیاں سن، ایہو جیہے معاملے جیہناں تے عالم لوک بحث کر سکدے نیں کہ کدی ہو وی سکدے نیں یا نہیں۔ پھیر سچی مچی، ہر مشکل نال آسانی آوندی اے۔ کدے وی، کدے وی امید نہ چھڈو۔ میں ایہہ دل توں تہانوں دس رہی واں۔