میرے اندھیرے ویلے وچ رحمت تے رہنمائی دی اِک التجّا

السلامُ علیکم، پیارے بھرا تے بھیݨو۔ میں پچھتاواں تے غم نال بھریئے دل نال آپݨی آواز پُجا رہی آں۔ ہک مُسلمان عورت ہووݨ دے ناطے، ایمان دے نال پرورش پا کے، میں خود کوں ہک ایجھی تھاں تے پا لیا جیہڑی میݙے سوچ وچ کݙاں ہئی وی نہ: میں آپݨے دین کنوں بہوں دور نکل ڳئی آں۔ سالاں دے دوران، میں کجھ وݙے گُناہ کر چُکی آں، جیویں نمازاں چھوڑݨ، رمضان دِی بے‌پرَوائی کرݨ، تے حرام کماں وچ پے ونڄݨ جیہڑے کُجھ میں بہوں پچھتاواں دیاں گَلاں ہِن۔ پچھلے چھے مہینے کنوں، ایہو جیاں گَلاں میݙے اندر ہک گہری اُداسی پیدا کر ݙتی ہِے۔ اِتنا وݙا قصور میݙے اُتے ہِے جو میں خودکوں نقصان پُجاوݨ دے کَم وی کر چُکی آں، آپݨے کیتے ہوئے غلط کماں سِتے آپݨے نال نفرت نال بھر ڳئی آں۔ حالیہ ویلے وچ، میں خواباں کنوں ڈردی رہندی آں جنہاں وچ میں آپݨی جاں گھِتی ݙیساں، تے جݙاں جاگاں تے سَوچاں جو کاش میں زندہ ہووَندی۔ ہر سَویر نا قابلِ برداشت لڳدا ہِے، تے میں اپݨے ݙینہٗ رو رُول کر گُزاردی آں، اللہ توں پُچھدی آں جو میں اِتنی کمزور کیویں تھی سڳدی آں تے اُس پاکیزہ ایمان جیہڑا میݙے کیتے قیمتی ہِے اوکوں دھوکہ کیویں ݙے سڳدی آں۔ میں محسوس کریندی آں جو میں اسلام، اللہ تے آپݨے آپ کنوں ناکام تھی ڳئی آں۔ اِنہاں گُناہاں نال جیوݨ دا خیال نا ممکن لڳدا ہِے، تے میں نہیں جاݨندی جو اڳاں کیویں ٹُر سڳدی آں یا ول پِھر سکون کتھوں لبھ سڳدی آں۔ میں بس زندہ رہوݨ دی خواہش کائنی رکھدی، تے اِس اندھیرے وچوں بچ نکلݨ دی اِک اُمید نال تلاش وچ آں۔