Garaan yommuu balaa'uu, rahmata Isaa argachuuf foddaa ta'u

Garaan koo balaa'eera, dhiphina guddaa keessanis jira, garuu dhugaa dubbachuuf, sammuun koo akka hin banne na dhowwachuuf wanti tokko qofa jira: Rabbiin SWT ana bira akka jiru beekuudha, anis fagoo dha fagoo, guutummaatti dogoggora malee hin jiru. Gadda fi dhiphina koo hundumaa Isaaf dhangalaasa. Anis kakuudhaan, balaa'ina kana keessattillee, rahmata Isaa argaa jira-Inni Ar-Rahman, Ar-Raheem waan ta'eef. Rakkina kana keessa ogummaa guddaa tu jira, yoo xiqqaa sammuun koo itti qabamee hin hubanne. Jaalala fi gaarummaa Isaa irraa guutamee jira. Akka Yuusuf (AS) erga wanta hunda arge booda-boolla, gurguramuu, himannaa sobaa, hidhaa-Gooftaan isaa yeroo hunda isaaf akka tolaa ture jedhe sana, anis dinqadha. Gooftaan koo yeroo hunda naaf tolaa ture. Ayyuub (AS) immoo, waggaa dheeraaf dhukkubsatee, amma iyyuu akkana jedhe: “Dhugumaan, rakkinni na tuqee jira, Ati immoo warra rahmatan hunda caalaa rahmata qabda” (Suuratu Al-Anbiyaa 21:83). Yaa Rabbi, dhugumaan Ati warra rahmatan hunda caalaa rahmata qabda. Nabiyyii keenya Muhammad ﷺ yommuu Ta'if dhaqe, arrabsamee, dhagaadhaan rukutamee, dhiigatu, amma iyyuu du'aa godhe: “Yoo Ati na hin jibbine ta'e, wanti ana mudatu akkamittiyyuu na hin cinqisiisu.” Yaa Rabbii, yoo Ati na hin jibbine ta'e, dhiphina kana akkamittiyyuu na hin cinqisiisu. Wanta Ati naaf kennite hundaaf galatoomi, yaa Rabbi. Baay'inni isaa lakkaa'uu hin dandeenye, anis dogoggora irra deddeebi'u irraa iyyuu Ati kennuu qofa. Kanaaf naaf araarami, yaa Gooftaa kiyya, warra rahmatan hunda caalaa rahmata qabdu.