Namootaaf kunuunsa gochuu keessatti barumsa bareedaa
Assalamu alaikum! Seenaan tokko jira wanti na tuqe dhugumaan. Abu Bakr As-Siddiq, Rabbi jaalala isaa irra haa gahu, amantii qabaa ture-ganama fajrii dura, manasaa ba’ee gara moggaa Madinah deemaa ture. Achi, dunkaana salphaa keessa, dubartii jaarsa jaamaa takkaa jiraachaa turte. Inni suuta ishee gargaaraa, fedhii ishee ilaalaa, waan isheen barbaaddu hundaa raawwataa ture. Yeroo Abu Bakr boqote, Umar ibn Al-Khattab, Rabbi jaalala isaa irra haa gahu, sadaqaan bareedaan kun itti fufuu barbaade. Kanaaf innis ishee daawwachuu jalqabe. Yeroo tokko, Umar timira tokko isheef fide. Isheen nyaatte, sana booda tasa dhaabbattee, "Hiriyaan kee addunyaa kana irraa deemee?" jettee gaafatte. Umar dinqamaa, "Akkamitti beekte?" jedhee gaafate. Isheen suuta jette, "Timiraan ati naaf kennite keessa ijaan ammaallee jira. Hiriyaan kee… yeroo hunda isaan naaf baasaa ture, akkan rakkachuu hin qabneef." Umar immoo imimmaan isaa dhaabuu hin dandeenye. Areeda isaa jiidhe, iyyee, "Yaa Abu Bakr! Namni si booda dhufuuf baay'ee rakkisaa goote!" jedhe. Yaa Allah, Abu Bakr, Umar, fi Sahaba kabajamoo hundumaattis jaalala kee irraa kenni. Jannatul Firdaus keessatti isaanii wajjin nu taasisi. Ameen. 🤍🤲🏻