Неге Аллаһқа қайта оралғанда өмірім қиындай түскендей сезінем, ал айналамдағы сенбейтіндер бақытты әрі жайлы көрінеді?
Шынымды айтсам, қазір иманым төмен және рухани жағдайым жақсы емес. Көп күмәнім болды, Аллаһтан алыстап кеттім, тіпті бұрынғыдай шынымен сенемін бе деп те сұрадым. Мен күшті позициядан жазбаймын; күресіп жүргендіктен жазып отырмын және бұл ойда ұзақ уақыт бойы мазалап келеді. Соңғы кезде өмірімде бәрі бірден күйреп жатқандай. Бір мәселе артынан бір мәселе келіп, Аллаһтан пана іздеп жүрмін. Қатты қиналғанда және барар жерім қалмағанда дұға етемін, Аллаһпен сөйлесемін, осының бәрінде бір мақсат бар деп сенгім келеді. Бірақ айналама қарасам, шатасып кетем. Мен дін күнделікті өмірдің орталығы болмайтын қоғамда тұрамын, көп атеистерді немесе жай сенбейтіндерді білемін. Сырттай қарағанда, олардың кейбіреулері керемет өмір сүріп жатқандай. Олар бақытты, табысты, қаржылық жағынан қамсыз, достары көп, қарым-қатынаста, саяхаттап, өмірден ләззат алып жүр. Ал мен болсам, Аллаһқа қайта бет бұруға тырыссам да, көптеген нәрселермен күресіп жүрмін. Мен тек сыртқы көріністі ғана көріп тұрғанымды түсінемін. Олардың ішкі қиындықтарын білмеймін, өмірі сырттай мінсіз көрінгенмен іштей қиналып жүруі мүмкін екенін де білемін. Сондай-ақ, исламдағы ілім бойынша дүниелік табыс Аллаһтың сенен разы екенін білдірмейтінін, ал қиындық Оның ашулы екенін көрсетпейтінін де білемін. Бірақ эмоциялық жағынан әлі де қиын. Егер Аллаһқа қайта оралуға тырысып жатсам, неге өмірім қиындай береді? Неге сенбейтіндер тыныш, бақытты өмір сүріп жатқандай көрінеді, ал мен суға батып бара жатқандай сезінем? Жауап мұсылмандардың өмірі жеңіл болуы керек деген емес екенін білемін, бірақ мұны қалай түсінуім керек? Дүниелік бақыт пен қасірет адамның Аллаһпен қарым-қатынасын көрсетпесе, көргенімді қалай мағыналы етіп түсіндірем? Кейде бұл иманымды күшейтпей, әлсіретеді. Ойлаймын: егер Құдай бар болса және мені ойласа, неге осының бәрін бастан кешіріп жатырмын, ал сенбейтіндер жақсы өмір сүріп жатқандай көрінеді? Мен Исламға шабуыл жасап немесе атеизм дұрыс деп айтып отырған жоқпын. Бір нәрсені түсінбегендіктен Исламнан кеткім келмейтіндіктен шын жүректен сұрап отырмын. Бір бөлігім қайта сенгісі келеді, әсіресе қиын болғанда Аллаһқа жүгінетінімді ескерсек. Сонымен, мұны басынан өткерген мұсылмандарға сұрағым: сенбейтіндердің бақытты, табысты өмір сүріп жатқанын көріп, өзің қиындыққа тап болғанда қалай татуластыңдар? Тек "бұл сынақ" деп қана қоймай, исламдық көзқарасты түсінуге не көмектесті?