Алладан жанымды алуды сұрау дұрыс емес пе, шаршап-шалдыққан кезде?
Ассаламу алейкум. Соңғы уақытта бәрі ауыр тиіп, Алладан мені бұл дүниеден алып кетуін сұрап жүрмін. Жаман естілуі мүмкін екенін білемін, бірақ осы ой маған біраз тыныштық сыйлайды. Әкем қайтыс болғалы бері қауіпсіздік сезімім мүлде жоғалды. Оқығым келмейді, күйеу туралы ойлағым да келмейді – өзімді толығымен құрғағандай сезінемін. Екі айдан бері жылап ұйықтап жүрмін, жағдай жақсаратын түрі жоқ. Мен эмоцияға бай адаммын, тез жылап қаламын және бәрінен қорқамын. Бала кезімде сенетін жалғыз ер адам жоқ, ал қазір күйеуге сүйене алмаймын, өйткені істің жүрмей қалуы мүмкін жағдайда тәуелсіз болуым керек. Бірақ мазасыздығым мен нашар бағаларыммен, өзімді оған да қабілетсіз сезінемін. Тек демалуды қалаймын, бұл дүниеден енді ештеңе керек емес. Бұл өмірдің аяқталғанын қалаймын, өйткені бұлай қауіпсізсіз және сенімсіз сезінуге шыдай алмаймын.