Аллаһпен байланысымды қалай қалпына келтіремін, егер Исламнан алыстап, намаз оқуда қиналып, дүние мен дін арасында адасып жүрсем?
Ассаламу алейкум, құрметті бауырлар. Аллаһтан соншалықты алыстап кеткендей сезінемін, енді қайтып қалай жол табатынымды білмеймін. Әлхамдулиллаһ, әрдайым бір Аллаһқа сендім, бұл мені Исламға тартты. Бірақ соңғы кезде Аллаһпен арамызда үлкен қашықтық бардай. Мен намаз оқитын отбасыдан шыққан жоқпын; шын мәнінде, Исламды қабылдауымның бір себебі өткен қарым-қатынасым және біреу ақыры мені таңдайды деген терең үміт болды (астағфируллаһ). Сол қарым-қатынас бітсе де, Ислам жүрегімнен шықпады. Намаздарды қалдырып, кінә мен ұят сезініп, кейде абдырап жүрсем де, ішімдегі бір дауыс Ислам менің жолым екенін-және бұл менің екі балама да дұрыс жол екенін айтады. Мен болашағым үшін уайымдай бастадым. Бір күні, ин шаа Аллаһ, салиқалы әйел болып, тағы балалы болғым келеді. Бірақ кейде өткенім және балаларымның болуы бұл арманыма кедергі болады деп қорқамын. Балаларымның Исламды сүйіп, оған жақын болғанын қалаймын, бірақ қанша тырыссам да, оларға жеткілікті дәрежеде үйрете алмай жатырмын деп ойлаймын. Қоғамға сіңісу де тағы бір қиындық. Мұсылман қыз-келіншектермен дос болуды аңсаймын, бірақ көрінетін татуировкаларым, мұсылман болған тарихым және мәдени айырмашылықтар мені көбіне бөтен сезіндіреді. Әлхамдулиллаһ, мен әлі де хижаб киемін, бірақ кей күндері оны шешіп қойған кездерім болды. Әр жолы осылай істегенде, кейін өте кінәлі боламын. Отбасым мұсылман емес-мен жалғызбын-және кейде хижабым оларды ыңғайсыздандырады деп ойлаймын. Жүрегім осы дүниеге және мені таңдағанын қатты қалайтын адамға жабысып қалған. Бірақ шынымен қалайтыным-жүрегімді тек Аллаһқа байлау. Кей күндері ойлаймын: тек Аллаһқа сеніп, жақсы адам болу жеткілікті ме, барлық нәрсені толық орындамай, мысалы хижаб туралы? Сосын осыны ойлағаныма өзімнен жиіркенемін, өйткені іштей Аллаһ разылығы үшін тәртіпке құмартамын және шынымен жаннатты қалаймын. Ең қиыны не? Мен бұл туралы күн сайын ойлаймын. Бұл шаршатады-жүрегім мен санамдағы тұрақты күрес. Тек тыныштық қалаймын. Ал шын мәнінде іздеген тыныштық тек Аллаһтан келетінін білемін. Мүлдем адасып жүрмін. Кейде намаздарды қалдырып, кейбір күнәлармен күресетіндіктен, Аллаһ мені тура жолдан тосқауыл қойды ма деп қорқамын. Құранда Аллаһ жүректерді мөрлейді деген аят есімде, содан үрейленіп, бәлкім маған солай болған шығар деп ойлаймын. Бірақ сонда да, мен әлі осындамын ғой, иә? Әлі іздеп, әлі Аллаһты ойлап, әлі Оны қалаймын. Мүмкін бұл әлі үміт бар дегенді білдірер, биизниллаһ. Басқалар да осындай сезімде болған деп ойлаймын. Сіздер қалай тура жолға қайтып келдіңіздер? Аллаһпен шынайы байланысты, барлық шу мен адамдардың пікірінен аулақ, қалай құрдыңыздар? Кез келген кеңес үшін Аллаһ сіздерге қайырымен жаза берсін. (Ұзын жазба үшін кешіріңіз.)