Алғаш рет өздігімше намаз оқығанда өте тыныштық сездім
Бәріңе ассалаумағалейкум. Кейбіреулер үшін бұл шағын нәрсе сияқты көрінуі мүмкін, бірақ мен үшін бұл өте үлкен іс. Мені бала кезімде намаз оқуды үйретпеген еді, ал мен енді кейбіреулер "қыңыр" дейтін жаста оқып үйреніп жатырмын. Бірақ, шынында, бұл мені мазаламайды. Маңыздысы – бұрынғыдан да Аллаһ Субханаху уа Тағалаға жақын сезінуім. Мен оқулық қосымшаны қолдана отырып, баяу жылдамдықтан бастап, білімді жетілдірген сайын жылдамдықты арттыра отырып үйреніп жаттым. Алғашында, мен құлаққапты қолдандым. Содан кейін, көбірек жаттаған сайын, телефонымды үнсіздендіріп, көзімді жұмдым және жаттан оқып көрдім, егер қиналсам, намаздың қай жерінде тұрғанымды көру үшін тек қысқаша қарадым. Басында, "Жаттауға неше нәрсе бар, мұны қалай орындаймын?" деп ойладым. Бірақ, әлхамдулиллаһ, күніне бес рет намаз оқып (кейбірін кешігіп оқысам да) тек бірнеше күннен кейін, бүгін Дүйсен намазын өздігімше, телефонсыз, қосымшасыз оқып шықтым. Бұл сезім өте таңғажайып және тыныштық беретіндей. Өз жылдамдығыммен намаз оқып, сәждеде тұрғанда тоқтаусыз дұға жасап, қай сүрені оқуымды таңдап, үйренгенімді өз уақытымда қолдану... мұның бәрі мағынасы анағұрлым терең сезіледі. Енді бөлмемдегі қосымшаға сүйенбей, кез келген жерде, кез келген уақытта намаз оқи алатын сезіміндемін. Енді негізгі білімім бар болса, намазымда қолданатын тағы да сүрелерді үйренгім келеді. Мен Аллаһ Субханаху уа Тағаладан күш беруін және намазға қатысты қиындықтарымды жеңілдетуін сұрап тұрдым (менде СДЖГ бар және жаттаудан қауіптенетін едім), және мен Оның менің дұғамды естігенін шынымен сезіміндемін. Бұл, әрине, тек бірінші қадам. Басқа дұғаларыңыз қашан қабылданатынын біле алмайсыз, бірақ шынында, бұл мен үшін ең маңыздысы еді. Менің тек оңай емес болып көрінгені үшін әрқашан кейінге қалдыратын нәрсемді ақырында істеп шыққаныммен бөліскім келетін сияқтымын. Мен мұны Аллаһ Субханаху уа Тағала үшін істедім, ал егер мен істей алсам, мүмкін, осындай жағдайдағы басқа біреу де істей алар.