Аллаһтың даналығы мен өмірімдегі жоспарынан жұбаныш іздеу
Ассаламу алейкум. Осыны намаз төсенішімде отырып жазып отырмын, көз жасым әлі кеппеген. Немере қарындасыма ағылшын тілінен бітіру емтиханына көмектесіп жатқанмын, бірақ шаршап кеттім – өзім де орта мектептің соңғы жылы, өз оқуым таудай болып үйіліп тұр. Оның материалының жартысына жуығын өткіздім де, отбасыма қосылдым. Кешкі сағат 6:30-дан кейін, кофе де жоқ, сусын алып іштім. Қанша қалғанын көріп, кешірім сұрап, әпкемнен жалғастыруын өтіндім. Бірақ анам ренжіді, ол мені жалқау деп, бос отырдың, әпкеңнен бірден сұрауың керек еді деді. Бұл жаныма қатты батты, өйткені мен шынымен бар күшімді салдым. Сосын әпкем мені сезімтал деп атады, міне, сол мені күйретті. Мен әрқашан сезімтал болғанмын, эмоцияларыммен жұмыс істеп келемін, отбасым бұны әрең біледі. Кейін ағам, оның әкесі, алғыс айтты, бұл аздап көңілді көтерді. Бөлмеме барып, жылап алдым, тынышталуға тырыстым. Өзіме еске салдым – сүйенер иығым болмауы мүмкін, бірақ сәжде етер жерім бар. Сондықтан екі рәкат намаз оқыдым, жүрегімді жұбату үшін ислам еске салғыштарын қарап шықтым. Аллаһтың жоспарына толық сенемін, Ол мені осыдан өткізетінін білемін. Өтінемін, қиын сәттерде Аллаһтың сізге қалай көмектескені туралы өз оқиғаларыңызды бөлісіңіз – жұбанышты сөздерге қатты мұқтажбын. Жазакуму Аллаһу хайран.