Ийд намазынан кейінгі жүрегіме жеткен бір күлкі
Бүгін Ийд намазына мешітке бардым, әлхамдулиллаһ. Бүкіл атмосфера тамаша болды, әркім бақытты, бір-бірімен сұлу ықыласпен амандасып, құшақтасып жатты. Содан кейін осы ағайдың дәстүрлі киімде екенін көрдім. СубханАллаһ, оның күлкісі... басқаша еді. Бұл жай күлкі емес, тіпті жүрегімде сезілді, ғой? Оны көру ғана менде бұрын ешкімнен көріп көрмеген жұмсақ, әсерлі сезім тудырды. Оның бетінде анық нұр бар еді, шамы секілді, одан шынайы жақсылықты сезіп тұрғансың. Мен әрқашан адамдардың: "Аллаһқа берілген шынайы құлдық адамның бетінен көрінеді" деп айтатынын естігенмін, енді мен оны толық түсіндім. Сол сәт шын мәнінде иманымды әлдеқайда нығайтты. Ол мені тіпті кішкентай нәрселердің, мысалы, Аллаһ ризалығы үшін шын жүректен күлкінің, біз білмейтін тәсілмен адамдарға әсер ете алатыны туралы ойландырды. Сол сияқты бір сәт шын мәнінде біреудің иманын күшейтіп, оны ұзақ уақыт бойы еске алады.