چرا وقتی نعمت‌ها از دست می‌روند، زود ناامید می‌شویم؟ پیام سوره هود آیات ۹-۱۱

قرآن در سوره هود آیات ۹-۱۱ دو گرایش انسان را در مواجهه با تغییر شرایط یادآوری می‌کند: زود ناامید شدن وقتی نعمت گرفته می‌شود، و زود غافل شدن وقتی سختی جای خود را به خوشحالی می‌دهد. خدا می‌فرماید: 'و اگر رحمتمان را به انسان بچشانیم، بعد آن را از او پس بگیریم، قطعاً ناامید و ناسپاس می‌شود. و اگر پس از بلایی که به او رسیده، نعمتی به او بدهیم، حتماً می‌گوید: 'گرفتاری‌ها از من دور شده‌اند.'' طبق تفسیر وزارت دین، از دست رفتن نعمت‌هایی مثل روزی یا سلامتی اغلب باعث می‌شود آدم غرق ناامیدی شود و نعمت‌های دیگری را که هنوز دارد فراموش کند. برعکس، وقتی سختی تمام می‌شود، نگرش بیش از حد خوشحال و مغرورانه‌ای پدید می‌آید، تا جایی که شکر خدا یادش می‌رود. خدا برای کسانی که صبر می‌کنند و کارهای نیک انجام می‌دهند استثنا قائل می‌شود. آن‌ها در میان بلا ایمانشان را حفظ می‌کنند، و از فراخی برای انجام اعمال صالح استفاده می‌کنند. به آن‌ها وعده آمرزش و پاداش بزرگ داده شده. این پیام تأکید می‌کند که موفقیت واقعی حفظ ایمان، شخصیت، و توجه به دیگران در هر شرایطی است، چه در زمان آزمایش و چه وقتی نعمت داریم. https://mozaik.inilah.com/dakwah/mengapa-kita-mudah-putus-asa-saat-nikmat-hilang-qs-hud-ayat-9-11-ungkap-jawabannya