آنگاه که قلب شکسته دریچهای به سوی رحمت الهی میگشاید
دلم شکسته و آنقدر درد دارم، اما راستش، تنها چیزی که نمیگذارد عقلم را از دست بدهم این است که میدانم الله سبحانه و تعالی هنوز با من است، با اینکه خیلی از کامل بودن فاصله دارم. فقط تمام غم و غصهام را پیش او خالی میکنم. و قسم میخورم، حتی در این شکستگی، رحمتش را میبینم-چون او الرحمان و الرحیم است. یه حکمت عمیقی توی این سختی هست، حتی اگر سرم نشود. پر از عشق و مهربانی اوست. مثل یوسف (ع) که بعد از همهی چیزهایی که کشید-چاه، فروخته شدن، تهمت دروغ، زندان-گفت که پروردگارش همیشه به او خیلی خوبی کرده، من هم حس میکنم. پروردگار من هم همیشه به من خوبی کرده. و ایوب (ع)، سالها مریض، باز گفت: "مسلماً به من آسیب رسیده و تو مهربانترین مهربانانی" (سوره الانبیاء ۲۱:۸۳). الله، تو واقعاً مهربانترین مهربانانی. فکر کن به پیامبرمان محمد ﷺ که به طائف رفت، توهین شنید و سنگباران شد، خونین، و باز دعا کرد: "تا وقتی تو از من ناراضی نباشی، برایم مهم نیست چه چیزی روبرو میشوم." یا رب، تا وقتی تو از من ناراضی نباشی، این درد برایم مهم نیست. ممنونم برای همهی چیزهایی که بهم دادی، الله. آنقدر زیاد است که نمیتوانم بشمارم، و تو هی میدهی با اینکه من هی خرابکاری میکنم. پس ببخش مرا، پروردگارم، مهربانترین مهربانان.