فکرهای لطیف در تهجد... هنوز منتظر نصیبم هستم

تهجد خیلی آرامش‌بخش است، واقعاً از آن آرامش ساکت لذت می‌برم. باور دارم که زمان‌بندی خدا بی‌نقص است و او هر دعایی که در سکوت شب می‌فرستم را می‌شنود. اما بعضی شب‌ها، سنگین می‌گذرد. خودم را وادار می‌کنم دوباره و دوباره بیدار شوم، امیدهایم را برای یک ازدواج مبارک و حلال سرریز می‌کنم، و نمی‌توانم جلوی خودم را بگیرم که بپرسم-چرا سهم من هنوز نرسیده است؟ ناراحت یا شک‌دار نیستم، فقط یک کمی از این انتظار خسته شده‌ام، می‌دانی؟ می‌دانم که آدم خاص من وجود دارد و خدا داستانم را به چیزی قشنگ تبدیل می‌کند. فقط دعا می‌کنم که آن جواب نزدیک باشد. برای هر کسی که امشب روی سجاده‌اش است و همان چیز را التماس می‌کند... تنها نیستید. خدا هر کدام از ما را با همسر صالحی که دل‌هایمان آرزویش را دارد، برکت دهد. آمین.