اشک‌هایی که برای کشتار وحشیانه سگ‌ها در وطنم ریخته می‌شود

بسم الله. قلبم خرد می‌شود از دیدن اینکه هر موجودی از آفریده‌های خدا-چه کبوتر یا سگ‌های ولگرد-مورد آزار، مسمومیت، یا کشتاری چنین وحشیانه قرار بگیرند. چند ویدیو دیدم از پلیس‌هایی که یک سگ را از گردن می‌گیرند و زهر به زور از گلویش پایین می‌ریزند. موجود بیچاره یک مرگ طولانی و دردناک را تحمل کرد. چرا این کار، اخی؟ کجای قرآن گفته که حیوانات را با این بی‌رحمی بکشیم؟ خداوند به ما دستور داده حتی موقع ذبح مهربان باشیم، و این کار را جلو چشم حیوانات دیگر انجام ندهیم. هاری وحشتناک است، می‌فهمم، اما بیشتر این حیوانات حتی آزمایش هم نمی‌شوند-همان لحظه کشته می‌شوند. با وجود واکسن و داروهای مدرن، چرا ازشان استفاده نمی‌کنیم؟ چرا می‌گذاریم این‌طور رنج بکشند؟ شرم دارم بگویم اهل پاکستان هستم، و الحمدلله الان جایی زندگی می‌کنم که این کارها مجاز نیست. ولی قلبم برای آنچه در آنجا اتفاق می‌افتد به درد می‌آید. لطفاً به بچه‌هایتان یاد بدهید به حیوانات احترام بگذارند و رهایشان کنند. تحریکشان نکنید-بیشتر وقت‌ها واکنش نشان می‌دهند چون احساس تهدید می‌کنند. به همه مخلوقات خدا رحم کنید. یادتان باشد، یک روز همه ما به او جواب پس خواهیم داد. خطاب به برادران و خواهران پاکستانی‌ام در اینجا: راهی برای توقف این وحشیگری هست؟ دارد از درون ذره‌ذره آبم می‌کند...