سبحانالله - هشدارهای اسلام رحمت هستند، نه تمسخر
السلام علیکم. اگه بخوام یه چیز رو نام ببرم که همیشه بابتش از اسلام سپاسگزارم، اینه که دین بهت قبل از وقوع مسائل هشدار میده - و نه از روی غرور، بلکه از روی محبت. حتی وقتی یه قانونی خیلی سخت یا عجیب به نظر میرسه، زندگی جوری نشون میده چرا اونجا هست، مثل این میمونه که شما آلارم دود خونهتون رو نادیده نمیگیرید. ۱. مخلوط شدن بدون محدودیت → هرج و مرج وقتی مردم بدون هیچ حد و مرزی با هم تعامل میکنن، معمولا به درام، شایعات، شکستن قلب و دنبال خواستهها بهجای روشنی میانجامه. هرچقدر که بدون ساختار به هم نزدیکتر بشیم، بیشتر گیج و دچار تنش میشیم. قوانین اسلام دربارهی حجاب و تعامل، برای خفه کردن نیستن؛ بلکه برای جلوگیری از آشفتگیای هست که پس از نزدیکی بیحد و مرز پیش میاد. ۲. تکیه فقط به مردم → ناامیدی قرآن یادآوری میکنه که انسانها معمولا ناسپاس و ضعیف خلق شدن و به ما گفته شده که تمام اعتمادمون رو به خدا بگذاریم. این به این دلیل نیست که مردم ذاتا بد هستن، بلکه به خاطر اینه که ما محدود و ناپایدار هستیم. حتی پیامبران نمیتونن کسی رو به آخرت ببرن - هر روح باید در روز قیامت با خودش روبرو بشه. اسلام در واقع میگه: دل تمامیت رو به دیگران نده و انتظار نداشته باش که اونها تو رو نجات بدن. اونها میتونن تو رو دوست داشته باشن، ولی نمیتونن تو رو تأمین کنن. مردم بیشتر به خاطر محدودیتها شکست میخورن تا بدخواهی، و این دین تو رو برای این واقعیت آماده میکنه. ۳. خودت رو عاطفی/فیزیکی در معرض بذاری → استثمار و ناامنی فرهنگ مدرن میگه که باید کاملا باز باشی: “خام باش، همه چی رو نشون بده.” اما دیگران میتونن از اطلاعاتی که دربارهت دارن سو استفاده کنن، تو رو مقایسه کنن و زیبایی رو به رقابت تبدیل کنن. اسلام توصیه میکنه که چیزهای با ارزش رو بپوشونی تا در معرض نمایش نباشه. حجاب و حیا بیشتر از پارچهن - اونها محافظتهای عاطفی و روحانی هستن از نگاهها و خواستههایی که میتونن آسیب بزنن. این درباره سرکوب کردن تو نیست؛ درباره آزاد کردن تو از نیاز به تایید دائمیه. خدا میگه تو کافی هستی. ۴. الکل، مواد مخدر تفریحی و غیره → فرار موقتی که ویران میکنه اسلام مواد مضر رو ممنوع نمیکنه چون میخواد خوشی رو خراب کنه. بلکه هشدار میده چون میدونه وقتی مردم سعی میکنن درد رو بیحس کنن کجا میرن: یک راهحل سریع که تبدیل به آسیب طولانیمدت میشه. الکل یا مواد مخدر اولش مثل تسکین به نظر میاد، ولی هزینهاش بعدا میاد - قضاوت ضعیف، از دست دادن کرامت، خانوادههای شکسته، وابستگی. قرآن حتی میگه که مقداری فایده داره ولی ضرر بیشتره. این مثل هشدار یک والدینه: الان به نظر مفید میاد، ولی قیمتش بعدا بدتر خواهد بود. اغلب اونهایی که از مرزها خارج میشن و این کارها رو امتحان میکنن بعدا متوجه میشن چرا دین بهشون هشدار داده بود. خلاصه: “من بهت گفتم” اسلام رحمت است این یک “من بهت گفتم” کـُش نیست. بیشتر شبیه اینه که: “من بهت هشدار دادم چون نمیخواستم آسیب ببینی.” هر قانونی در اسلام یک نرده حفاظتیه؛ هر ممنوعیتی یک خواهش برای اجتناب از درد. این دین خودش رو از طریق تجربههای زیسته ثابت میکنه، و وقتی جایی میرسی که خدا سعی کرده تو رو ازش حفظ کنه، این یه دعوت برای نرم کردن قلبت و بازگشت به خداست - او همیشه اونجا بوده، درست پشت سرت.