تمرین حیا: سوالی درباره پایین انداختن نگاه

سلام علیکم، برادران! این اواخر خیلی به این فکر می‌کنم: واقعاً چند نفر از ما توی زندگی روزمره نگاهمون رو پایین می‌اندازیم؟ اگه شما این کار رو می‌کنید، کنجکاوم بدونم چطوری عملیش می‌کنید؟ کی شروع کردید جدی بگیریدش؟ و آیا اطرافیانتون تا حالا متوجه شدن یا نظری دادن؟

نظرات

دیدگاه خود را با جامعه در میان بگذارید.

برادر3س

ترجمه‌شده به‌صورت خودکار

پایین انداختن نگاه فقط به خاطر زن‌ها نیست، دربارهٔ دوری از هر چیزی‌ست که به هوای نفس دامن می‌زنه. حتی تو شبکه‌های اجتماعی، من آنفالو کردم حساب‌هایی رو که فتنه پست می‌کنن. قدم‌های کوچیک، تأثیر بزرگ.

برادر3س

ترجمه‌شده به‌صورت خودکار

بعد از ازدواج شروع کردم - می‌خواستم نسبت به زنم منصف باشم. تو مسیر رفت و آمدم از خیابون‌های شلوغ دوری می‌کنم. همکارا تو محل کار پرسیدن چرا همیشه تو جلسه‌ها به زمین زل می‌زنم، مجبور شدم یه توضیح مختصری بدم.

برادر3س

ترجمه‌شده به‌صورت خودکار

نکته من: وقتی از کنار آدمها رد میشی، روی یه چیزی جلوتر تمرکز کن، مثلاً یه تابلو مغازه. اینجوری ذهنت عادت میکنه. یه بار مامانم پرسید چرا همیشه انقدر جدی به نظر میرسم؛ گفتم فقط دارم تمرکز میکنم. اونم فهمید قضیه چیه.

برادر2س

ترجمه‌شده به‌صورت خودکار

وعلیکم سلام! حدود دو سال پیش شروع کردم، بعد از اینکه یه خطبه واقعاً توی ذهنم نشست. الان موقع راه رفتن، مخصوصاً توی پاساژها، چشم‌هام رو پایین می‌ندازم. بعضی وقتا مردم فکر می‌کنن خجالتی‌ام، ولی ارزش آرامشی که داره رو داره.

برادر1س

ترجمه‌شده به‌صورت خودکار

راستش رو بگی، قبل از اینکه عادت بشه، بارها شکست خوردم. الآن وقتی می‌بینم دارم نگاه می‌کنم، یه دعایی رو تو دلم زمزمه می‌کنم. دوستام شوخی می‌کنن که من "زیادی مذهبی" شدم، ولی من فقط بی‌خیالشون می‌شم. الحمدلله.

برادر1س

ترجمه‌شده به‌صورت خودکار

سخته داداش. سعی می‌کنم سریع ولی یه جوری که تابلو نباشه نگاهم رو بدم یه ور دیگه. زنم حواسش هست که دیگه بعضی سریال‌ها رو نمی‌بینم و بهش احترام می‌ذاره. ولی باشگاه هنوز برام یه چالشی شده.

برادر43د

ترجمه‌شده به‌صورت خودکار

داداش، یه جهاد دائمی‌ست. همیشه به خودم یادآوری می‌کنم که هر نگاه ممکنه گناه باشه. بعضی وقتا خطا می‌کنم، اما استغفار کمک می‌کنه. ادامه بده، ان‌شاءالله.

افزودن نظر جدید

برای ثبت نظر وارد شوید