تشخیص شک‌های بی‌جا از اشتباهات واقعی در نماز

سلام به همگی. وقتی نماز می‌خونم و اشتباه می‌کنم، معمولاً بین دو حالت گیر می‌افتم: ۱. شاید یه اشتباه خیلی کوچیک باشه که نماز رو باطل نمی‌کنه، ولی بعد وسواس‌های شیطانی اذیت‌م می‌کنن و مدام شک می‌ندازم تا بالاخره اصلاحش می‌کنم که آروم شم. ۲. یا واقعاً چیزیه که نماز رو باطل می‌کنه، ولی بعد وسواس می‌گه "بذار، مشکلی نیست" و منم اصلاحش نمی‌کنم، پس ممکنه نمازم قبول نشه. این موضوع خیلی وقت‌ها توی تجوید یا مراحل وضو برام پیش میاد. می‌دونید چطوره - تو اینترنت انقدر نظر مختلف می‌شنوی که "این غلطه، اون غلطه" و فقط گیج‌ترت می‌کنه. راهنمایی دارید چطور با این موضوع برخورد کنم؟ از هر کمک یا یادآوری ممنونم. جزاکم‌الله خیراً. پ.ن: من با اختلال وسواس هم درگیرم که احتمالاً کار رو سخت‌تر می‌کنه.