تو حال زندگی کن، به خدا توکل کن!

شیخ ابن عثیمین (خدا رحمتش کنه) به زیبایی گفت: ما همه بین سه لحظه سرگردونیم-چیزی که گذشته، چیزی که الان هست، و چیزی که هنوز نیومده. برای گذشته؟ ولش کن. نگرانی‌ها، دردها-پشت سرتن. اگه سختی اومد، بگو: "خدایا، به خاطر این امتحان بهم اجر بده و چیزی بهتر نصیبم کن"، بعد برو جلو. آینده؟ فقط خدا می‌دونه. بهش توکل کن، و وقتی اتفاقات می‌افتن، دنبال راه حل باش. و برای چیزایی که شریعت می‌گه آماده باش، آماده باش. اما حال-این لحظه توئه. از چیزی که اضطراب و غم میاره دوری کن. دلت رو سبک نگه دار، به خدا تو عبادت رو کن، و به وظایف دنیوی و دینی‌ات برس. این کارو کن، آرامش پیدا می‌کنی. اگه تو حسرت گذشته غرق شی یا بدون دلیل شرعی نگران فردا باشی، فقط خودت رو خسته می‌کنی و کلی خوبی رو از دست می‌دی. پس، نتیجه اینه: دل‌ها به خاطر کارای امروز سنگین نیستن-با اشتباهات دیروز و ترس‌های فردا سنگین می‌شن. آرامش واقعی وقتی میاد که گذشته رو پشت سر بذاریم، آینده رو به خدا بسپاریم، و روی کاری که الان می‌تونیم انجام بدیم تمرکز کنیم-عبادت، کارای خوب، و وظایفمون. اینطوری زندگی کن، ان‌شاءالله دلت آروم می‌شه. اما اگه تو چیزی که بود گیر کنی یا نگران چیزی که ممکنه بشه باشی، فقط خودت رو خسته می‌کنی و برکت‌های امروز رو از دست می‌دی.