به نظر می‌رسه خیلی از جوون‌های امروزی دارن از دین فاصله می‌گیرن، و راستش من فکر می‌کنم دلیلش اینه که زیادی وابسته به این دنیا شدن.

سبحان‌الله، این فقط اسلام نیست-هر دینی که قوانین واقعی داره این رو تجربه می‌کنه. بزرگ‌ترین مسئله؟ عشق بیش از حد به لذت‌های دنیوی، اولویت دادن به این زندگی موقتی به جای آخرت. شاید به این خاطر که اسلام تنها دینی هست که نمی‌تونیم واقعاً "رقیقش" کنیم. ما سعی می‌کنیم درستش رو دنبال کنیم، الحمدلله. یه برادری که می‌شناسم گفت که مسیرهای دیگه رو بررسی می‌کنه ولی هرگز اسلام رو نه، چون نمی‌خواد ریش بذاره-نمی‌خواست "خط فکش رو قایم کنه". استغفرالله، یه مسئله کوچیک اینقدر می‌تونه انسان رو از هدایت دور کنه. و یه بار، توی یه بحث، یه خواهری گفت که "ترجیح می‌دم بمیرم تا اینکه بخاطر دستور خدا از مردی اطاعت کنم، یا همسر چهارم بشم". این استدلال رو زیاد می‌شنوی، و خیلی غم‌انگیزه چون بر اساس سوءتفاهمه. یه نفر دیگه خیلی رک گفت که پول می‌خواد، غذای خوب، ماشین... همین دنیا. گفت: "اگر خدا بخاطر عشق ورزیدن به لذت‌هایی که من رو برای دوست داشتنشون آفریده تنبیهم کنه، پس اون خدایی نیست که بخوام عبادتش کنم. ترجیح می‌دم توی آتش باشم." واقعاً دل‌شکنه، والله. احساس می‌کنم هر روز، عشق به این دنیا داره مردم رو نه فقط از اسلام، بلکه از هر ایمان واقعی‌دیگری دور می‌کنه. خداوند همه‌مون رو هدایت کنه و دله‌مون رو ثابت نگه داره.