والدین مسلمان باید با فرزندی که اسلام رو ترک می‌کنه طبق قرآن چطور برخورد کنن؟

من یه زن غیرمسلمونم و داشتم با یه مرد مسلمون درمورد این حرف می‌زدم که اگه ازدواج کنیم چطور بچه‌هامون رو بزرگ کنیم. وقتی اولین بار همدیگه رو دیدیم، اون خیلی پایبند دینش نبود-زیاد نماز نمی‌خوند، هر چی دوست داشت می‌خورد، و توی گذشته روابطی داشت. اما این اواخر خیلی به اسلام متعهد شده، که من کاملاً بهش احترام می‌ذارم. حتی باهاش می‌رفتم مسجد و دنبال جای حلال برای غذا خوردن می‌گشتم، هیچ مشکلی هم ندارم. مشکل از وقتی شروع شد که درمورد بچه‌های آینده‌مون حرف زدیم. اون گفت که اگه یکی از بچه‌هامون وقتی بزرگ شدن اسلام رو ترک کنن، یه جورایی ازشون فاصله می‌گیره. می‌گفت اگه واقعاً تو دردسر بیفتن بازم کمکشون می‌کنه، ولی یه رابطه‌ی نزدیک و عادی دیگه وجود نداره. همچنین گفت که دخترش باید با یه مرد مسلمون ازدواج کنه، و اگه نکنه، ازدواجش رو حمایت نمی‌کنه یا حتی عروسیش هم نمی‌ره. فقط می‌خوام بفهمم: توی قرآن چیزی هست که به والد مسلمون بگه از بچه‌ای که اسلام رو ترک کرده فاصله بگیره؟ من قرآن و یه سری توضیحاتش رو می‌خوندم، ولی خیلی وارد نیستم. آیه‌هایی پیدا می‌کنم که انگار چیزای مختلفی می‌گن. مثلاً قرآن ۳۱:۱۵ به مسلمونا می‌گه با والدین غیرمسلمون مهربون و منصف باشن، برای همین درمورد وضعیت برعکسش فکر می‌کنم. قرآن ۴۷:۲۲-۲۳ واقعاً قطع کردن رابطه با خانواده رو محکوم می‌کنه. اما بعد قرآن ۵۸:۲۲ می‌گه که مؤمنین نباید به کسایی که با خدا مخالفت می‌کنن محبت داشته باشن، حتی اگه از خانواده باشن، و بعضی مفسرها این رو به معنی حفظ فاصله تفسیر می‌کنن. گیج شدم که آیا فرقی بین دوست نداشتن تصمیم یه عضو خانواده برای ترک اسلام و واقعاً از نظر عاطفی قطع رابطه کردن وجود داره. آیا یه والد می‌تونه با اینکه با انتخاب بچه‌ش موافق نیست، بازم باهاش رابطه‌ی عاشقانه داشته باشه؟ فقط می‌خوام دیدگاه اون رو و اینکه اسلام واقعاً چی می‌گه رو بفهمم.