این فکر زیبا را می‌خواهم در این رمضان با شما به اشتراک بگذارم

در این رمضان، سعی کن یک عادت بسازی که بتواند به زیبایی تو را دگرگون کند: به جای بیش‌اندیشی، هر فکرت را به یک دعا تبدیل کن. هر ترسی. هر آزردگی. هر 'چی می‌شه اگه'. فقط درباره‌اش در همان لحظه دعا کن، به جای اینکه بگذاری در ذهنت بچرخد. وقتی ذهنت می‌پرسد: 'چی می‌شه اگه این اتفاق بیفته؟' بگو: 'یا الله، مرا از آسیب حفظ کن، آنچه را برایم بهتر است مقدر کن و مرا به آن راضی گردان.' وقتی احساس می‌کنی: 'ممکنه دوباره به من آسیب بزنند'، بگو: 'یا الله، مرا از آنچه می‌ترسم محافظت کن.' وقتی خشم شروع به بالا آمدن می‌کند: 'این همیشه منو اینقدر اذیت می‌کنه.' در پاسخ بگو: 'یا الله، قلبم را پاک کن، آنچه مرا می‌آزارد حل کن و آنها را هدایت فرما.' اگر کسی تو را تحقیر کرد یا به تو توهین کرد، بگو: 'یا الله، به من عزت ببخش و مقامم را در این دنیا و آخرت بالا ببر.' وقتی تنهایی زمزمه می‌کند: 'چی می‌شه اگه جا موندم یا فراموش بشم؟' دعا کن: 'یا الله، مرا بدون نزدیکی‌ات رها مکن، نزدیک‌ترین همنشین من باش تا احساس نیاز به هیچ کس دیگری نکنم.' بیش‌اندیشی اغلب فقط یک حواس‌پرتی است - عمدتاً زمزمه‌های شیطان است تا تو را تحت فشار قرار دهد. ذهنت چیزها را تکرار می‌کند چون قلبت خواهان امنیت است، پس آن را به جهت درست هدایت کن. خداوند می‌فرماید: 'مرا بخوانید تا شما را اجابت کنم.' (قرآن ۴۰:۶۰) پس به جای فرو رفتن در افکار، آنها را به سوی بالا ببر. این را بازتاب رمضانی خودت کن: یک فکر تبدیل به دعا شود، ترس تبدیل به دعا شود، خشم تبدیل به دعا شود، ناامنی تبدیل به دعا شود. احساس سبکی خواهی کرد. نه به این خاطر که زندگی بی‌نقص می‌شود، بلکه چون دیگر آن را به تنهایی حمل نمی‌کنی. و هرچه بیشتر برای مسائل کوچک به سوی الله روی می‌آوری، روی آوردن به او برای همه چیز طبیعی‌تر می‌شود. بگذار این رمضان به ذهنت آموزش دهد که پیش از دویدن به سمت نگرانی، به سوی الله بدود.