احساس سرگردانی: در جستجوی یک جامعهی اصیل ایمانی
سلام برادران و خواهران عزیزم. مدتی است که با احساس عمیق تنهایی و نااطمینانی دربارهی جایگاه واقعی خودم درگیرم. قلباً مشتاقم با دیگر مؤمنان ارتباط برقرار کنم، اما اغلب حس میکنم این فرصتها انگار درست خارج از دسترسم هستند. خواه در مسجد باشم یا در دیگر گردهماییها، وقتی سعی میکنم با دیگران ارتباط بگیرم، گاه با دیواری مواجه میشوم که شبیه سردی یا فاصله است. این مسئله واقعاً احساس انزوا و غم شدیدی در من ایجاد میکند. مگر نه اینکه ما مسلمانان باید اولین کسانی باشیم که به یکدیگر دوستی و تفاهم پیشنهاد میکنیم؟ کمی گمگشته شدهام و آرزومند آن جامعهی حمایتگر و دلسوزی هستم که دینمان ما را به آن فراخوانده.