Müasir Elm və Quran: Bir Düşüncə

Əssəlamu əleykum, dostlar. Mən düşünürdüm ki, Qur’an təbiətdən necə danışır, düzü, bəzən bu gün elmdən bildiklərimizə çox uyğun gəlir. Məsələn, dağa bənzər buludları götürün-bilirsiniz, o dolub sel gətirən hündür cumulonimbus buludları. Meteoroloqlar onları elə belə təsvir edirlər, Qur’anda da buna işarə var. Sübhanallah. Sonra dukhan, ya nə tüstü sözü var. O, erkən kainat üçün işlədilir-o isti, tozlu şey ki, ulduzlar və planetlər ondan yarandı. Eynən alimlərin dediyi kimi səslənir, hə? Bəzi terminlər də paralel gedir. Məsələn, Qur’an küləyin buludları dölləyib yağış yağdırmasından danışır ki, bu da hava elmindəki bulud səpələmə ilə eyni məntiqdir. Eynən döllənmiş yumurtanın inkişaf etdiyi kimi, külək də buludların yağış çıxarmasına kömək edir. Bir dənə də barzax, yəni sədd. Okeanlarda piknoklin deyilən bir zona var ki, iki fərqli sıxlıqlı su təbəqəsi qarşılaşsa da ayrı qalır, azca qarışır-tam da Qur’an fikri kimi. İndi bir üçüncü qrup var ki, Qur’an orada özünəməxsus terminlər işlədir. Məşhur bir nümunə ‘alaqah, yəni zəliyə bənzər. Alimlər bunu işlətmirlər, çünki embrionları Karnic mərhələləri kimi səhnələrə görə təsnif edirlər, xarici görünüşə görə yox. Amma Qur’an embrionun necə göründüyünü təsvir edir-bir damcıdan (nutfah) zəliyə bənzər bir formaya, sonra çeynənmiş bir parça (mudgah) halına. Bütün bunlar erkən həyatdakı dəyişən formalar haqqındadır. Allah bizə elmdə artırsın.