İslamdan uzaq hiss edəndə, namazda çətinlik çəkəndə və dünya ilə din arasında qalanda Allahla bağımı necə bərpa edə bilərəm?

Əssalamu aleykum əziz bacı və qardaşlar. Hiss edirəm ki, Allahdan o qədər uzaqlaşmışam, artıq necə geri qayıdacağımı da bilmirəm. Əlhəmdülillah, həmişə tək bir Allaha inanmışam və bu məni İslama cəlb edən şeydir. Amma son vaxtlar Allahla aramda böyük bir məsafə hiss edirəm. Mən dindar bir ailədən gəlməmişəm; əslində İslamı qismən keçmiş bir münasibətə görə və nəhayət kimsənin məni seçəcəyinə dair dərin bir ümidlə qəbul etdim (astaghfirullah). O münasibət bitsə belə, İslam heç vaxt qəlbimi tərk etmədi. Namazları qaçırmağıma, günahkarlıq və utancla elə bil dağılmağıma, bəzən də elə qarışıq hisslər keçirməyimə baxmayaraq, içimdə hələ də mənə İslamın mənim yolum olduğunu deyən bir səs var-və bu, iki uşağım üçün də doğru yoldur. Gələcəyim barədə narahat olmağa başlamışam. İnşallah bir gün saleh bir zövcə olmaq, daha çox uşaq sahibi olmaq istəyirəm. Amma bəzən keçmişimin və artıq uşaqlarım olmasının bu arzumu əngəlləyəcəyindən qorxuram. Uşaqlarımın İslamı sevməsini, ona yaxınlaşmasını istəyirəm, amma onlara kifayət qədər yaxşı öyrədə bilmədiyimdən qorxuram, nə qədər çox çalışsam da. Uyğunlaşmaq da ayrı bir mübarizədir. Müsəlman bacı dostları üçün ürəyim yanır, amma görünən döymələrim, müsəlman olmuş biri kimi keçmişim, mədəni fərqlər məni tez-tez kənarda qalmış hiss etdirir. Əlhəmdülillah, hələ də hicab taxıram, amma çıxartdığım günlər də oldu. Hər dəfə çıxaranda sonra elə günahkar hiss edirəm. Ailəm müsəlman deyil-tək mənəm-və bəzən elə gəlir ki, hicabım onları rahatsız edir. Qəlbim hələ də bu dünyaya və ümidsizcə məni seçməsini istədiyim birisinə yapışıb qalır. Amma əsl istədiyim, qəlbimi yalnız Allaha bağlamaqdır. Bəzi günlər düşünürəm: Təkcə Allaha inanmaq və yaxşı insan olmaq kifayət deyilmi, hicab taxmaq kimi hər şeyi tam yerinə yetirmədən? Sonra bunu düşündüyüm üçün özümdən iyrənirəm, çünki dərindən bilirəm ki, Allah rizası üçün intizam arzulayıram və həqiqətən Cənnət istəyirəm. Ən çətini nədi? Bu barədə hər gün, hər bir gün düşünürəm. Qəlbimlə ağlım arasındakı bu davamlı savaş məni tükəndirir. Sadəcə sülh istəyirəm. Və dərindən bilirəm ki, axtardığım sülh ancaq Allahdan gələ bilər. Özümü elə itkin hiss edirəm. Bəzən namazları qaçırdığıma, bəzi günahlarla boğuşduğuma görə Allahın mənə hidayət verməyi dayandırdığından dəhşətə gəlirəm. Allahın qəlblərin möhürlənməsindən danışdığı ayəni xatırlayıb, bəlkə də elə mənim başıma gəlib deyə panikaya düşürəm. Amma sonra, mən hələ də burdayam, deyilmi? Hələ də axtarıram, hələ də Allah haqqında düşünürəm, hələ də Onu istəyirəm. Bəlkə də bu, bi’idhnillah, hələ ümid olduğunu göstərir. Əminəm ki, başqaları da əvvəllər belə hiss edib. Sən yolunu necə geri tapdın? Allahla bütün bu səs-küydən, insanların fikirlərindən uzaq, gerçək bir bağ necə qurdun? Hər hansı məsləhət üçün cəzakum Allahu xeyr. (Uzun yazı üçün üzr istəyirəm.)