Bu xatırlatmaya ehtiyacı olan hər kəs üçün: İmanınız və səbriniz olsun, çünki Allahın planı mükəmməldir.

Hər kəsə salam olsun. Ürəyimdən çıxan bir şey paylaşmaq istədim-ümid edirəm orada kiminsə yalnız olmadığını xatırlamağına kömək edər. Oxuduğunuz üçün BarakAllahu feekum! O gün səma bir qədər qeyri-adi görünürdü-fərqli, amma yenə də möhtəşəm idi. Yay idi və Nisrin parlaq günəş işığına və onun sakit məhəlləsini işıqlandıran isti, parıldayan dumanlığa alışmışdı. Möhtəşəm bir gün üçün unikal bir səma, deyə düşündü pəncərədən baxaraq mavi genişliyə, günəş şüalarını tutan uca binalara və maşınlarla guruldayan magistral yollara. Aşağıda küçələr həyəcanla dolmuşdu: işə gedən atalar, kafelərdə toplaşan yaşlılar, uşaqlarını məktəbə aparan analar. Və bütün bunların ortasında Nisrin də var idi. Xırdaca gülümsədi, onu bura gətirən illəri düşünərək-onun doğumu (qohumların sevgi ilə danışdığı kimi), valideynləri və qardaş-bacıları ilə yeni bir ölkəyə köçməsi, məktəb illəri, arzuladığı işi tapması və ən başlıcası, ən gözəl gün: ruh yoldaşı ilə nikahı. Hamısı Allahın sonsuz mərhəməti və bərəkəti ilə əhatə olunmuşdu. Bərəkətlərdən danışarkən, Nisrinin gözləri pəncərədən xəstəxana otağına keçəndə gülüşü daha da genişləndi. Yataqda olsa da, rahat və tanış hiss edirdi. Sağında, kiçik bir masada hədiyyələr və evdə bişirilən yeməklər sıxışmışdı; solunda, aydın bir beşikdə bir möcüzə dayanmışdı-gözlərinin sərinliyi. Gənc yaşından bəri dua etdiyi qiymətli bir ruh, Onun necə cavab verəcəyini bilmədən Allaha tam etibar edərək. SubhanAllah. Onun körpə qızı-yumşaq qəhvəyi burmalar, kiçik badam gözləri qapalı, çəhrayı bərkidə bükülmüşdü. Onu həqiqətən hansı ad şərəfləndirə bilərdi? Məsləhətə ehtiyacı olduğunu bilərək, Nisrin otağın küncünə nəzər yetirdi və ürəyi coşdu. Doğuşdan sonra iki gün ərzində, əri onun yanında idi, heç ayrılmadı, həmişə əlindən tutdu. O, ruhlandırıcı sözlər pıçıldadı, onu Allah yanında olan mükafatla xatırlatdı, sadiq qalacağına söz verdi. Onun dəstəyi və Allahın lütfü ilə, doğuşun gərginliyinə dözdü-ağrılı, amma dərin mükafatlandırıcı idi. Çətin, amma lazımlı idi və Allah onun mübarizəsini heç vaxt boşa çıxarmazdı. Əri yaxınlıqdakı bir çarpayıda yuxuya getmişdi, hələ də hər səsə qəribə idi, onun və körpələrinin işlərini asanlaşdırmağa hazır idi. O, hamşiralarla sakit danışdı, ailə və dostlardan gələn yeməkləri onu incəliklə yedirdi, körpəni incə zikrlə sakitləşdirdi və Quran oxudu, hər ayəni onunla birlikdə düşünmək üçün fasilə verdi. Nisrinin gözlərində yaşlar qaynadı-dolup daşan xoşbəxtlik, ömürlük arzusu yerinə yetdi. Özünü tam, tamamlanmış hiss etdi. Heç bir dünyəvi qazanc müqayisə edilə bilməzdi; o, imanda öz yoldaşını tapmışdı və indi onların birlikdə kiçik bir mələyi var idi. Onun göz yaşlarını görən əri, əlini sıxdı və alnından öpmək üçün əyildi. “Həyatım, niyə ağlayırsan?” pıçıldadı. “Mən sadəcə minnətdaram, əzizim. Mən səni Allah xatirinə sevirəm,” pıçıldadı. Onun gözləri parladı. “Mən səni daha çox sevirəm, Nisrin, Allah xatirinə. Sənə və qızımıza qayğı göstərəcəyimə, hər ikinizi təmin edəcəyimə və qoruyacağıma söz verirəm, inşallah.” Zaman axdı-günlər, illər, onilliklər-nəhayət, əlli il sonra, Nisrin ölüm döşəyində məmnun uzanmışdı. O, Allaha səmimi ibadət etmişdi, saleh uşaqlar böyütməyə çalışmışdı və axirət üçün hazırlanmışdı. İndi, Rəbbi ilə görüşməyə hazır, Onun mərhəmətində ümidli, Onun xəbərdarlığından xəbərdar olaraq, bir həqiqətə möhkəm yapışdı: Allahın Taxtında yazılmışdır: “Mənim mərhəmətim Mənim qəzəbimdən üstündür.” O, ölüm mələyi gələndə, son şəhadətini pıçıldayanda, qəbri Cənnətdən bir bağa çevriləndə, sevdikləri ilə Allahın hüzurunda birləşəndə-əbədi sevinc, hər səy üçün son mükafat-buna yapışdı. İnşallah. Hamınıza salam və xeyir-dualar olsun.