İtirilmiş Hiss Edirəm və Yolumu Tapmaqda Çətinlik Çəkirəm

Hər kəsə salam, mənim ingiliscəm yaxşı deyil, ona görə də bağışlayın. Təxminən yeddi il əvvəl İslamı qəbul etməklə bəxş edilmişdim və 2019-cu ildən düzgün şəkildə yaşamağa başladım, əlhəmdülillah. Amma indi, həqiqətən, azmış kimi hiss edirəm-sanki açıq bir yol olmadan bir fırtınaya düşmüşəm. Dini daha dərindən anlamağa başladığım zamanlar çox əzgin idim, üstəlik ailəmin maliyyə vəziyyəti məktəbdən sonra kollecə getməyə imkan vermədi. İndi isə, işsizəm, sabit bir işim yoxdur və təəssüf ki, hələ də ali təhsilim yoxdur, hər cəhətdən itmiş kimi hiss edirəm. 2026-cı ilin Ramazanı xüsusilə çətin idi və unuda bilmirəm. Atamı, anamı və qardaşımı çox sevirəm, amma İslamı qəbul edib onunla yaşamağa başladığımdan bəri çox çətinlik çəkdim və az qala evsiz kimi hiss edirəm, hara üz tutacağımı bilmirəm. Çox ümidimi itirmişəm və kiminsə həqiqətən kömək edə biləcəyinə inanmaq çətindir. Sevdiyim hər kəs bir şəkildə məni incitdi. Ürəyimi ən çox ağırlaşdıran şey ailəmin axirət taleyidir. Sübhanəllah, valideynlərim və sevimli qardaşım Odda ola bilərsə, Cənnətin mənə nə xeyri var? Bunu bilə-bilə necə rahatlıq tapa bilərəm? Kənarımda kiminsə olmasını arzulayıram, düzgün bir həyat yoldaşı, bu səfəri bölüşən bəlkə də İslama qayıdan bir bacı ki, iman və həyatda bir-birimizə dəstək olaq. Həmişə özümə nəzarət edərək yaşadım və heç vaxt haram münasibətlər axtarmadım, amma düzünü desəm, indi bir həyat yoldaşı istəyirəm. Lakin reallıq budur ki, belə birini tapmaq asan deyil, xüsusən də pulun hər şeyə hökm etdiyi bir dünyada. Çöküş nöqtəsinə çatmışam, özümü niyə doğulmuşam deyə soruşarkən tapıram. Əvvəllər insanların niyə öz həyatlarına son qoymağı düşündüklərini, bunun dəhşətli bir seçim olduğunu düşünürdüm, amma indi, bu dərin ümidsizlik içində, o ağrını anlamağa başlayıram. Allah Təala hamımıza hidayət versin və güc versin. Xahiş edirəm, dualarınızda məni də unutmayın.