Ìrántí Láti Ṣe Ohun Tí A ń Pàṣẹ

Ànábì Muhammad (aláyẹ̀dùn pẹ̀lú rẹ̀) ló ló ń sọ ọ̀rọ̀ kan nípa ọjọ́ ìdájọ́: Eniyan kan yóò ní wọ́n gbé sí inú Iná, gbòǹgbò rẹ̀ yóò jáde, ó sì máa yí káakiri rẹ̀. Àwọn tó wà nínú iná yóò péjọ pé: ‘Kí ló ṣẹlẹ̀ fún ọ? Ṣé kì í ṣe o ló máa ń gba ọ̀rọ̀ rere lọ́wọ́ àwọn ènìyàn, o sì máa ń kìlọ̀ fún wọn láti má ṣe àṣìṣe bí?’ Ó sì máa dáhùn pé: ‘Mo máa ń gba ọ̀rọ̀ rere lọ́wọ́ àwọn ènìyàn, ṣùgbọ́n èmi kò ṣe rẹ̀; mo sì máa ń kìlọ̀ fún wọn láti má ṣe àṣìṣe, ṣùgbọ́n èmi ló ti ṣe bẹ́ẹ̀.’ Ẹ̀kọ́ yìí dára mọ́ àyẹ̀wò kan tó wà nínú àlọ́ fọ́nrán Quran, níbi tí Allàh (Subhanahu wa ta'ala) sọ pé: ‘Ẹ̀yin tí ẹ gbàgbọ́, kí ló dé tí ẹ ń sọ ohun tí ẹ kò ṣe? Ó tọ Allàh gan-an lẹ́nu tí ẹ bá sọ ohun tí ẹ kò ṣe.’ (Surah As-Saff 61:2–3) Ó jẹ́ ìrántí fún gbogbo wa láti mú kí ìṣe wa bá ọ̀rọ̀ wa, insha’Allah.