Nega faqat qiyin paytlarda Allohni eslayapman?
Ertaga muhim imtihonimning natijalari chiqadi va hozirgina buning haqiqati meni urdi. Hozir oy koʻrim davrimda va imkonim borida Tahajjud va Hajat namozlarini oʻqimaganimga afsusdaman. Endi faqat duo qilish va zikr bilan band boʻlishim mumkin. Diplom olishim uchun oʻtishim kerak boʻlgan majburiy fanlardan birida muvaffaqiyatsizlikka uchraishimdan chin dildan xavotirdaman va faqat hozir Unga murojaat qilyotganimda tuyulayotgan umidsizlik hissi juda ogʻir. Yomon odatlardan voz kechishga harakat qilyapman va oʻzimga aytdim, agar hech boʻlmaganda oʻsha fandagi natijam oʻrtacha boʻlsa, besh kun ketma-ket roʻza tutaman. Lekin men faqat biror narsaga muhtoj boʻlganimda Allohga yaqinlashishga harakat qilayotganimdan juda uyat va nochor his qilyapman. Namozim bilan juda kurashdim va umuman namoz oʻqimagan vaqtim ham boʻldi. Bu yil boshida kuniga kamida uch marta namoz oʻqishga muvaffaq boʻldim, lekin bu toʻxtab qoldi va endi men juda adashgandek his qilyapman. Faqat hozir Unga yordam soʻrayotganim juda uyat. Oʻzimga dinim ustida ishlash uchun qoʻlimdan kelganini qilishga vaʼda berdim, lekin duolarim qabul boʻladimi bilmayman va bu qadar qisqa vaqt ichida oʻtkazib yuborilgan namozlarimni qanday qoplar ekanim ham aniq emas. Agar ortiqcha soʻrov boʻlmasa, iltimos, duo va zikrlarizda meni ham eslang va imtihondan oʻtishim va dinimni yaxshilash yoʻlim unchalik qiyin boʻlmasligi uchun duo qiling. Alloh sizni barakotli qilsin.