Allohning sinovlarini tushunishga harakat qilish
Assalomu alaykum hammaga. So‘nggi paytlarda imonim bilan juda qiynalayapman va maslahatga muhtojman. Onam yoki oilam bilan shubhalarim haqida gaplashishga harakat qilsam, ular xafa bo‘lishadi va menga Allohdan shubhalanmaslik kerakligini-faqat mag‘firat so‘rashimni aytishadi. Kichikligimdan Islom haqida hech qachon javob olmagan savollarim bor edi. Onam juda dindor va meni juda yoshligimdan hijob va uzun yubkalar kiyishga majbur qildi. O‘smirlik chog‘imda qo‘zg‘olon ko‘tardim-bir muncha vaqt Islomni tark etdim, namoz o‘qimadim va chuqur afsuslanadigan davrni boshdan kechirdim. Alhamdulillah, 21 yoshimda o‘zim iymonga qaytdim. Shundan beri kuniga besh marta namoz o‘qiyapman, Ramazon ro‘zasini tutaman va zakot beraman. Bu menga katta ish tuyuladi, chunki olti yil bo‘ldi va men chinakidan harakat qilayapman. Alloh menga bergan hamma narsaga chin dildan minnatdorman, lekin men hali ham odamman va tushunmaydigan juda ko‘p narsalar bor. Ba‘zida o‘ylayman: agar Alloh bizni sevsa, nima uchun bizga bunchalik og‘riqlarni boshdan kechirishga ruxsat beradi? Nima uchun bizni faqat sinash uchun yaratadi? Hayot hozir juda og‘ir tuyulmoqda. Oilam juda ko‘p narsalarni boshdan kechirdi-moliyaviy stress, onamning saraton bilan kurashi va katta operatsiyalari, otamning men yoshligimda ketib qolishi. Alhamdulillah, onam hozir yaxshi, lekin uning azob chekishini kuzatish travmatik edi. Va mening har doim juda taqvodor bo‘lgan buvim endi oshqozon osti bezi saratoni bilan hospisda. Bu hayotda hamma narsani to‘g‘ri qilsang ham, hayot oson kechishini kafolatlamaydiga o‘xshaydi. Rostini aytganda, ba‘zida o‘ylayman, agar men tanlash imkoniyatiga ega bo‘lsam, umuman tug‘ilmasligimni xohlagan bo‘lardim. Agar bu bunday sinovlarni anglatadigan bo‘lsa, men na jannatni, na jahannamni xohlamayman. Va hatto eng yaxshi harakat qilganimda ham, qayerda tugashimga ishonchim komil emas. Buning ma‘nosi nima? Vaziyat yomonroq bo‘lishi mumkinligini bilaman va minnatdor bo‘lishga harakat qilayapman, lekin shubhalanmaslik qiyin. So‘nggi paytlarda, ayniqsa urush va qashshoqlik bilan kurashayotgan musulmon mamlakatlarida, men faqat azob-uqubatlarni ko‘rayotgandek tuyuladi. Eng kuchli iymonlilar eng ko‘p sinanadi, degan eshitganman, lekin nima uchun? Agar Alloh allaqachon qalbimizni bilsa, nima uchun bunchalik ko‘p sinovlar? Namoz bilan aloqam ham o‘zgardi. Ilgari muhabbatdan namoz o‘qigan edim, lekin endi ba‘zida qo‘rquvdan namoz o‘qiyman. Alloh va Islomdan juda uzoqlashganimni his qilyapman va buni qanday tuzatishni bilmayapman. Hech kim bunday his qiladimi? Men hurmatsizlik qilishni istamayman-faqat chalkashganman va biroz aniqlik izlayapman.