Falastin uchun ovozi baland chiqqanlarga: Sukut tanlov emas

As-salomu alaykum, do‘stlar. Men biror sababga, ayniqsa biz uchun Falastin kabi muhim bo‘lgan bir sababga qanday qo‘llab-quvvatlash ko‘rsatishimiz haqida o‘ylab qoldim. Falastin bilan birdamlik bildirish hech qachon oddiy moda bo‘lmasligi kerak edi. Adolat – bu fasllar bilan kelib ketadigan mavzu emas. O‘t ochishni to‘xtatish – shifo topish degani emas. Sukut – xavfsizlik emas, va vaqtincha to‘xtagan vayronagarchilik, albatta, hamma narsa “yaxshi” degani emas. O‘ylab ko‘ring: agar sizning uyingiz qayta-qayta vayron qilinsa, va bir kuni bombardimon to‘xtasa, hamma narsa birdan yaxshilanavermidi? Yo‘qotishlar shunchaki yo‘qolib ketarmidi? Travma bir kechada o‘z-o‘zidan tuzalib ketarmidi? Albatta, yo‘q. Yo‘qolgan narsalarni qayta qurish uchun yillar, hatto avlodlar kerak bo‘lardi. Va Falastin ham bundan boshqa emas. U erda odamlar hanuz ham motam tutmoqda, hanuz ham ko‘chirilgan, hanuz ham qoldiqlardan hayotlarini qayta qurayotgan, hanuz ham hech qanday kamera tuta olmaygan yaralarni ko‘tarib yurmoqda. Dunyo o‘z yo‘lida davom etishi – ularning azobi tugagan degani emas. Bu faqat e‘tibor boshqa joyga o‘tganini anglatadi. Tasir – bu Allohdan ishonch. Platforma – mas‘uliyat. Sizga tinglovchi, ehson qiluvchi, sizning so‘zingiz bilan harakat qiluvchi ergashuvchilaringiz bo‘lsa – sizning ovozingiz yangiliklar o‘chib ketganidan keyin ham ko‘proq ahamiyatga ega. Bu modaga ergashish haqida emas. Bu insoniylik va bizning Islomiy burchimiz – adolat izlash haqida. Faqat shovqinli paytlarda emas, jim bo‘lgan paytlarda ham gapiring, chunki adolat yangiliklar tsikli o‘zgarganda muddati tugamaydi. Falastin hanuz ham ovozlarga muhtoj. Falastin hanuz ham yordamga muhtoj. Falastin hanuz ham unutishni rad etadigan odamlarga muhtoj. Keling, birodarlarimiz va opa-singillarimizni duolarimiz va amallarimizda eslab qolaylik, in shaa Alloh.