Payg‘ambar ﷺni boqishning barakalari: Halimaning hikoyasi
Assalomu alaykum, aziz birodarlar va opa-singillar. Payg‘ambarimizning ilk hayotidan bu go‘zal hikoyani sizlarga ulashmoqchi edim. Makkada yangi tug‘ilgan chaqaloqlarni sahroga, badaviy ayollarga emizishga berish odat edi, chunki sahro muhiti sog‘lomroq hisoblanardi. O‘sha yili Banu Sa'd qabilasiga qattiq qurg‘oqchilik tushgan edi va Makkaga kelgan ayollar nihoyatda kambag‘al va muhtoj edilar. Halima binti Abu Zuayb kechikib, zaif eshakda yetib keldi va shu paytgacha boshqa barcha chaqaloqlar olib ketilgan edi. Qolgan yagona bola yetim Muhammad ﷺ edi, otasi uning tug‘ilishidan oldin vafot etgan edi. Halima uyiga quruq qaytishni istamadi, shuning uchun eriga: "Keling, o‘sha yetimni olaylik", dedi va aslida kimligini bilmagan holda uning oldiga qaytib bordilar. Uni olishi bilanoq ajoyib barakalar boshlanadi. O‘z bolasiga yetmaydigan suti mo‘l bo‘ldi. Erining qurib qolgan qari tuyasi ko‘p sut bera boshladi. Zaif eshagi shunchalik kuchli va tez bo‘ldiki, yo‘lda boshqa chavandozlardan o‘zib ketdi. Va ular o‘zlarining qurg‘oqchil yerlariga qaytgach, uning qo‘ylari qo‘shnilarning hayvonlari och qolganda to‘lib-toshib sut bilan qaytardi va bu butun qabilani hasadga soldi. Bu barakalar Payg‘ambar ﷺ u bilan bo‘lgan ikki yil davomida davom etdi. Bu hikoya bizga shuni o‘rgatadiki, Allohning yaratganlariga, ayniqsa yetimlarga va muhtojlarga xizmat qilsak, Alloh biz tasavvur ham qila olmaydigan baraka eshiklarini ochadi. Alloh bizni yetimlar va kambag‘allarga g‘amxo‘rlik qiluvchilardan qilsin va Halimaga baraka berganidek bizga ham baraka bersin. Omin.