Ota-onamning nikoh haqidagi qarashlari bilan kurashyapman

Assalomu alaykum, hammaga. Bir ozdan beri shu narsa bilan ovoraman va shunchaki ichimdagi gaplarni to‘kishni istayapman. Men fransuz marokashlikman, Fransiyada tug‘ilib o‘sganman, ota-onam esa nikohni katta stress manbaiga aylantirib qo‘yishdi. Bir muncha oldin, men fransuz nasroniy ayol bilan unashtirilgandim va turmush qurishni rejalashtirgandik. Ota-onamga aytganimda, ular qattiqqo‘l bo‘lib ketishdi, uni dahshatli narsalarda ayblab, u bilan uchrashmasdanoq bizni ajratishga harakat qilishdi. Shunchalik xafa bo‘ldim va xiyonat his qildimki, u oxir-oqibat ketib qoldi. Ular faqat marokashliklar ma'qul ekanligini aytib turishdi. Yillar o‘tib, ular meni zo‘rg‘a taniydigan bir qizga – shunchaki bir do‘stining jiyani – undan yaxshi oiladan ekanligini aytib, itarishdi. Men sinib bo‘lgandim va bo‘yin egdim. Keyin ma'lum bo‘ldiki, u shafqatsiz, yolg‘onchi ekan va hech narsa qo‘shmagan holda, talablarimni bajarmaganim uchun doimo meni haqorat qilgan. Alhamdulillah, hozir ajrashganman. Lekin endi ular yana bir kimsa bilan shu ishni qilishyapti, hatto otam menga so‘ramasdan, ularga mening qiziqishim borligini aytib qo‘ydi. Men uning ismini ham, qanday ko‘rinishini ham bilmayman – hech narsa. Rostini aytsam, ular meni sindirib tashlashdi, va haligacha sobiq kelinim bilan bo‘lgan voqealari uchun to‘liq kechirmadim. O‘shandan beri mehribon bir hamroh topolmadim, ular esa buni normal deb hisoblashadi. Men shunchaki itoat qilishim kerak ekan. Shunchalik chalkashdim – bu normalmi? Bu to‘g‘rimi? Men boshidanoq noto‘g‘ri yo‘l tutganmidim? Ularning fikri menikidan muhimroq bo‘lishi kerakmi? Hozir ular bilan hech narsada ixtilof qilishdan qo‘rqaman.