Muslima ayol sifatida iymon bilan kurashish – boshqalar ham buni his qilganmi?

Assalomu alaykum. Qayerdan boshlashni ham bilmayman. Ilgari Allohga bo'lgan e'tiqodimdan shu qadar amin edimki, endi... o'zimni musulmon deb atashga ham ikkilanaman. Hali ham besh vaqt namozni o'qiyman, asosan vaqtida, alhamdulilloh. Jismoniy amallar muammo emas. Lekin ichimda, qalbim bo'shliqni his qiladi. Allohning huzurini avvalgidek sezmayapman. Bir paytlar namozga dangasalik qilib, deyarli tashlab yuborgan edim, lekin oilam turtki berdi, onam Islomdan uzoqlashganim uni tushkunlikka tushirganini aytdi. Shunday qilib, yana namoz o'qiy boshladim, avvaliga o'zimni yaxshi his qilgandim. Ammo hozir, xuddi shunchaki harakatlarni bajarayotgandekman. Javobsiz savollar to'planib bormoqda. Internetda ba'zi kontentlarga duch keldim, ular ishonchimni qattiq silkitdi, rostini aytsam, ayollar haqidagi ba'zi hadislar ichimdagi nimanidir sindirib tashladi. Islom adolat haqida gapirishini bilaman, lekin ba'zi birodarlarni ayollarni itoatkorlikdan boshqaga arzimaydigan qilib ko'rsatganini ko'rsam, alam qiladi. Hali ham hijob kiyaman – bu mening kurashim emas. Mening kurashim chuqurroq: men hali ham iymon keltiramanmi? Boshqa opa-singillar buni boshdan kechirganmi? Qanday qilib qaytib yo'lingizni topdingiz?