Uyda namoz o‘qishga qiynalyapman, sababi akam/opamning rasmlari
Assalomu alaykum, iltimos, ustimdan kulmang va bu postni o‘chirmang. Uyda namoz o‘qishga umuman imkonim yo‘q. Akam/opam yashash xonasidagi baland tokchaga ikki kishining butun bo‘y-basti chizilgan rasmini qo‘yib qo‘ygan. Bu uyda namoz o‘qishim mumkin bo‘lgan yagona joy, chunki o‘z xonam yo‘q. Ota-onamning xonasida joy yo‘q, akam/opamning xonasiga esa kirmayman, chunki ular mikroblarga juda e'tiborli va men buni hurmat qilaman. Yashash joyimga yaqin kattagina surau bor. Bu hamma narsani hal qiladi deb o‘ylashingiz mumkin, lekin yo‘q. Ish kunlari Mag‘rib va Isho namozlariga surovga bora olmayman, chunki o'sha paytda ikkala ota-onam tashqarida bo‘ladi, men bilan katta akam/opam yolg‘iz qoladi. Borishga so‘rasam, yolg‘iz qolishlarini aytib rad etishadi. Ularning his-tuyg‘ularini tushunaman; kechalari tinch bo‘ladi va men ham qo‘rqardim. Ular mendan katta bo‘lgani uchun itoat qilishim kerak deb bilaman. Akam/opam bilan rasmlar haqida gaplashmadim, ota-onam ham bunga qarshi bo‘lsa-da, hech narsa qilishmadi. Onam bu masalani hal qilishni rejalashtirganini aytdi, lekin hali hal qilmadi. Ba'zi hukmlar namoz baribir durust deyishadi, boshqalari butunlay man deyishadi. Ba'zilar shubhali narsani tashlab, aniq narsani olishni maslahat berishadi, lekin men shu ahvolda jahannamga tushishimga aminman, chunki namozlarimni qoldirib ketyapman. So‘nggi paytlarda Islom menga juda qiyin bo‘lib tuyulyapti, faqat rasmlar tufayli emas, umuman. Tahorat, namoz va g‘usl haqida doimiy vasvasaga tushaman, ayniqsa birinchi ikkitasida. Juda ruhsizlanganman. Subuh namozini ham xato qildim deb o‘ylamasdan o‘qiy olmayman, qanchalik o'zimga aniqlik tamoyilini yoki Alloh eng rahmdil ekanini eslatsam ham. O‘zimni qamalgan va charchagan his qilyapman. Yordam kerak.